Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्

Containing 59 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 1

४.१२ द्वादशोऽध्यायः ।

जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम् ।

व्यास उवाच ।

तं दृष्ट्वा तु वधं घोरं चुक्रोध भगवान्भृगुः ।

वेपमानोऽतिदुःखार्तः प्रोवाच मधुसूदनम् ॥ १॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 2

भृगुरुवाच ।

अकृत्यं ते कृतं विष्णो जानन्पापं महामते ।

वधोऽयं विप्रजाताया मनसा कर्तुमक्षमः ॥ २॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 3

आख्यातस्त्वं सत्त्वगुणः स्मृतो ब्रह्मा च राजसः ।

तथासौ तामसः शम्भुर्विपरीतं कथं स्मृतम् ॥ ३॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 4

तामसस्त्वं कथं जातः कृतं कर्मातिनिन्दितम् ।

अवध्या स्त्री त्वया विष्णो हता कस्मान्निरागसा ॥ ४॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 5

शपामि त्वां दुराचारं किमन्यत्प्रकरोमि ते ।

विधुरोऽहं कृतः पाप त्वयाहं शक्रकारणात् ॥ ५॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 6

न शपेऽहं तथा शक्रं शपे त्वां मधुसूदन ।

सदा छलपरोऽसि त्वं कीटयोनिर्दुराशयः ॥ ६॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 7

ये च त्वां सात्त्विकं प्राहुस्ते मूर्खा मुनयः किल ।

तामसस्त्वं दुराचारः प्रत्यक्षं मे जनार्दन ॥ ७॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 8

अवतारा मृत्युलोके सन्तु मच्छापसम्भवाः ।

प्रायो गर्भभवं दुःखं भुङ्क्ष्व पापाज्जनार्दन ॥ ८॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 9

व्यास उवाच ।

ततस्तेनाथ शापेन नष्टे धर्मे पुनः पुनः ।

लोकस्य च हितार्थाय जायते मानुषेष्विह ॥ ९॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 10

राजोवाच ।

भूगुभार्या हता तत्र चक्रेणामिततेजसा ।

गार्हस्थ्यञ्च पुनस्तस्य कथं जातं महात्मनः ॥ १०॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 11

व्यास उवाच ।

इति शप्त्वा हरिं रोषात्तदादाय शिरस्त्वरन् ।

काये संयोज्य तरसा भृगुः प्रोवाच कार्यवित् ॥ ११॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 12

अद्य त्वां विष्णुना देवि हतां सञ्जीवयाम्यहम् ।

यदि कृत्स्नो मया धर्मो ज्ञायते चरितोऽपि वा ॥ १२॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 13

तेन सत्येन जीवेत यदि सत्यं ब्रवीम्यहम् ।

पश्यन्तु देवताः सर्वा मम तेजोबलं महत् ॥ १३॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 14

अद्भिस्त्वां प्रोक्ष्य शीताभिर्जीवयामि तपोबलात् ।

सत्यं शौचं तथा वेदा यदि मे तपसो बलम् ॥ १४॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 15

व्यास उवाच ।

अद्भिः सम्प्रोक्षिता देवी सद्यः सञ्जीविता तदा ।

उत्थिता परमप्रीता भृगोर्भार्या शुचिस्मिता ॥ १५॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 16

ततस्तां सर्वभूतानि दृष्ट्वा सुप्तोत्थितामिव ।

साधु साध्विति तं तां तु तुष्टुवुः सर्वतो दिशम् ॥ १६॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 17

एवं सञ्चीविता तेन भृगुणा वरवर्णिनी ।

विस्मयं परमं जग्मुर्देवाः सेन्द्रा विलोक्य तत् ॥ १७॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 18

इन्द्रः सुरानथोवाच मुनिना जीविता सती ।

काव्यस्तप्त्वा तपो घोरं किं करिष्यति मन्त्रवित् ॥ १८॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 19

व्यास उवाच ।

गता निद्रा सुरेन्द्रस्य देहेऽक्षेममभून्नृप ।

स्मृत्वा काव्यस्य वृत्तान्तं मन्त्रार्थमतिदारुणम् ॥ १९॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 20

विमृश्य मनसा शक्रो जयन्तीं स्वसुतां तदा ।

उवाच कन्यां चार्वङ्गीं स्मितपूर्वमिदं वचः ॥ २०॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 21

गच्छ पुत्रि मया दत्ता काव्याय त्वं तपस्विने ।

समाराधय तन्वङ्गि मत्कृते तं वशं कुरु ॥ २१॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 22

उपचारैर्मुनिं तैस्तैः समाराध्य मनःप्रियैः ।

भयं मे तरसा गत्वा हर तत्र वराश्रमे ॥ २२।

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 23

सा पितुर्वचनं श्रुत्वा तत्रागच्छन्मनोरमा ।

तमपश्यद्विशालाक्षी पिबन्तं धूममाश्रमे ॥ २३॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 24

तस्य देहं समालोक्य स्मृत्वा वाक्यं पितुस्तदा ।

कदलीदलमादाय वीजयामास तं मुनिम् ॥ २४॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 25

निर्मलं शीतलं वारि समानीय सुवासितम् ।

पानाय कल्पयामास भक्त्या परमया लघु ॥ २५॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 26

छायां वस्त्रातपत्रेण भास्करे मध्यगे सति ।

रचयामास तन्वङ्गी स्वयं धर्मे स्थिता सती ॥ २६॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 27

फलान्यानीय दिव्यानि पक्वानि मधुराणि च ।

मुमोचाग्रे मुनेस्तस्य भक्षार्थं विहितानि च ॥ २७॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 28

कुशाः प्रादेशमात्रा हि हरिताः शुकसन्निभाः ।

दधाराग्रेऽथ पुष्पाणि नित्यकर्मसमृद्धये ॥ २८॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 29

निद्रार्थं कल्पयामास संस्तरं पल्लवान्वितम् ।

तस्मिन्मुनौ चादरस्था चकार व्यजनं शनैः ॥ २९॥

Devi Bhagavata Purana

स्कन्ध 4, अध्याय 12: जयन्त्या शुक्रसहवासवर्णनम्, Verse 30

हावभावादिकं किञ्चिद्विकारजननं च तत् ।

न चकार जयन्ती सा शापभीता मुनेस्तदा ॥ ३०॥