स्कन्ध 9, अध्याय 34: नानाकर्मविपाकफलवर्णनम्

९.३४ चतुस्त्रिंशोऽध्यायः ।

नानाकर्मविपाकफलवर्णनम् ।

यम उवाच ।

छिनत्ति जीवं खड्गेन दयाहीनः सुदारुणः ।

नरघाती हन्ति नरमर्थलोभेन भारते ॥ १॥

असिपत्रे वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश ।

तेषु यो ब्राह्मणान् हन्ति शतमन्वन्तरं वसेत् ॥ २॥

छिन्नाङ्गः संवसेत् सोऽपि खड्गधारेण सन्ततम् ।

अनाहारः शब्दमुच्चैर्यमदूतेन ताडितः ॥ ३॥

मन्थानः शतजन्मानि शतजन्मानि सूकरः ।

कुक्कुटः सप्त जन्मानि श‍ृगालः सप्तजन्मसु ॥ ४॥

व्याघ्रश्च सप्त जन्मानि वृकश्चैव त्रिजन्मसु ।

सप्तजन्मसु मण्डूको यमदूतेन ताडितः ॥ ५॥

स भवेद्भारते वर्षे महिषश्च ततः शुचिः ।

ग्रामाणां नगराणां वा दहनं यः करोति च ॥ ६॥

क्षुरधारे वसेत्सोऽपि छिन्नाङ्गस्त्रियुगं सति ।

ततः प्रेतो भवेत्सद्यो वह्निवक्त्रो भ्रमन्महीम् ॥ ७॥

सप्तजन्मामेध्यभोजी कपोतः सप्तजन्मसु ।

ततो भवेन्महाशूली मानवः सप्तजन्मनि ॥ ८॥

सप्तजन्म गलत्कुष्ठी ततः शुद्धो भवेन्नरः ।

परकर्णे मुखं दत्त्वा परनिन्दां करोति यः ॥ ९॥

परदोषे महाश्लाघी देवब्राह्मणनिन्दकः ।

सूचीमुखे वसेत्सोऽपि सूचीविद्धो युगत्रयम् ॥ १०॥

ततो भवेद् वृश्चिकश्च सर्पश्च सप्तजन्मसु ।

वज्रकीटः सप्तजन्म भस्मकीटस्ततः परम् ॥ ११॥

ततो भवेन्मानवश्च महाव्याधिस्ततः शुचिः ।

गृहिणां हि गृहं भित्त्वा वस्तुस्तेयं करोति यः ॥ १२॥

गाश्च छागांश्च मेषांश्च याति गोकामुखे च सः ।

ताडितो यमदूतेन वसेत्तत्र युगत्रयम् ॥ १३॥

ततो भवेत्सप्तजन्म गोजातिर्व्याधिसंयुतः ।

त्रिजन्मनि मेषजातिश्छागजातिस्त्रिजन्मनि ॥ १४॥

ततो भवेन्मानवश्च नित्यरोगी दरिद्रकः ।

भार्याहीनो बन्धुहीनः सन्तापी च ततः शुचिः ॥ १५॥

सामान्यद्रव्यचौरश्च याति नक्रमुखं च सः ।

ताडितो यमदूतेन वसेत्तत्राब्दकत्रयम् ॥ १६॥

ततो भवेत्सप्तजन्म गोपतिर्व्याधिसंयुतः ।

ततो भवेन्मानवश्च महारोगी ततः शुचिः ॥ १७॥

हन्ति गाश्च गजांश्चैव तुरगांश्च नगांस्तथा ।

स याति गजदंशं च महापापी युगत्रयम् ॥ १८॥

ताडितो यमदूतेन नागदन्तेन सन्ततम् ।

स भवेद्गजजातिश्च तुरगश्च त्रिजन्मनि ॥ १९॥

गोजातिर्म्लेच्छजातिश्च ततः शुद्धो भवेन्नरः ।

जलं पिबन्तीं तृषितां गां वारयति यः पुमान् ॥ २०॥

नरकं गोमुखाकारं कृमितप्तोदकान्वितम् ।

तत्र तिष्ठति सन्तप्तो यावन्मन्वन्तरावधि ॥ २१॥

ततो नरोऽपि गोहीनो महारोगी दरिद्रकः ।

सप्तजन्मान्त्यजातिश्च ततः शुद्धो भवेन्नरः ॥ २२॥

गोहत्यां ब्रह्महत्यां च करोति ह्यतिदेशिकीम् ।

यो हि गच्छत्यगम्यां च यः स्त्रीहत्यां करोति च ॥ २३॥

भिक्षुहत्यां महापापी भ्रूणहत्यां च भारते ।

कुम्भीपाके वसेत्सोऽपि यावदिन्द्राश्चतुर्दश ॥ २४॥

ताडितो यमदूतेन चूर्ण्यमानश्च सन्ततम् ।

क्षणं पतति वह्नौ च क्षणं पतति कण्टके ॥ २५॥

क्षणं पतेत्तप्ततैले तप्तो येन क्षणं क्षणम् ।

क्षणं च तप्तलोहे च क्षणं च तप्तताम्रके ॥ २६॥

गृध्रो जन्मसहस्राणि शतजन्मानि सूकरः ।

काकश्च सप्त जन्मानि सर्पश्च सप्तजन्मसु ॥ २७॥

षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां जायते कृमिः ।

नानाजन्मसु स वृषस्ततः कुष्ठी दरिद्रकः ॥ २८॥

सावित्र्युवाच ।

विप्रहत्या च गोहत्या किंविधा चातिदैशिकी ।

का वा नृणामगम्या च को वा सन्ध्याविहीनकः ॥ २९॥

अदीक्षितः पुमान्को वा को वा तीर्थप्रतिग्रही ।

द्विजः को वा ग्रामयाजी को वा विप्रोऽथ देवलः ॥ ३०॥