अध्याय 91

ब्रह्मोवाच ।

ततो गोवर्धनं तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् ।

पितृणां पुण्यजननं स्मरणाद् अपि पापनुत् ॥ ९१.१॥

तस्य प्रभाव एष स्यान् मया दृष्टस्तु नारद ।

ब्राह्मणः कर्षकः कश्चिज्जाबालिरिति विश्रुतः ॥ ९१.२॥

न विमुञ्चत्यनड्वाहौ मध्यं यातेऽपि भास्करे ।

प्रतोदेन प्रतुदति पृष्ठतोऽपि च पार्श्वयोः ॥ ९१.३॥

तौ गावावश्रुपूर्णाक्षौ दृष्ट्वा गौः कामदोहिनी ।

सुरभिर्जगतां माता नन्दिने सर्वमब्रवीत् ॥ ९१.४॥

स चापि व्यथितो भूत्वा शम्भवे तन् न्यवेदयत् ।

शम्भुश्च वृषभं प्राह सर्वं सिध्यतु ते वचः ॥ ९१.५॥

शिवाज्ञासहितो नन्दी गोजातं सर्वमाहरत् ।

नष्टेषु गोषु सर्वेषु स्वर्गे मर्त्ये ततस्त्वरा ॥ ९१.६॥

मामवोचन् सुरगणा विना गोभिर्न जीव्यते ।

तान् अवोचं सुरान् सर्वाञ् शंकरं यात याचत ॥ ९१.७॥

तथैवेशं तु ते सर्वे स्तुत्वा कार्यं न्यवेदयन् ।

ईशोऽपि विबुधान् आह जानाति वृषभो मम ॥ ९१.८॥

ते वृषं प्रोचुरमरा देहि गा उपकारिणः ।

वृषोऽपि विबुधान् आह गोसवः क्रियतां क्रतुः ॥ ९१.९॥

ततः प्राप्स्यथ गाः सर्वा या दिव्या याश्च मानुषाः ।

ततः प्रवर्तते यज्ञो गोसवो देवनिर्मितः ॥ ९१.१०॥

गौतम्याश्च शुभे पार्श्वे गावो ववृधिरे ततः ।

गोवर्धनं तु तत् तीर्थं देवानां प्रीतिवर्धनम् ॥ ९१.११॥

तत्र स्नानं मुनिश्रेष्ठ गोसहस्रफलप्रदम् ।

किंचिद् दानादिना यत् स्यात् फलं तत् तु न विद्महे ॥ ९१.१२॥