अध्याय 82

ब्रह्मोवाच ।

यत् ख्यातं कृत्तिकातीर्थं कार्त्तिकेयाद् अनन्तरम् ।

तस्य श्रवणमात्रेण सोमपानफलं लभेत् ॥ ८२.१॥

पुरा तारकनाशाय भवरेतोऽपिबत् कविः ।

रेतोगर्भं कविं दृष्ट्वा ऋषिपत्न्योऽस्पृहन् मुने ॥ ८२.२॥

सप्तर्षीणाम् ऋतुस्नातां वर्जयित्वा त्वरुन्धतीम् ।

तासु गर्भः समभवत् षट्सु स्त्रीषु तदाग्नितः ॥ ८२.३॥

तप्यमानास्तु शोभिष्ठा ऋतुस्नातास्तु ता मुने ।

किं कुर्मः क्व नु गच्छामः किं कृत्वा सुकृतं भवेत् ॥ ८२.४॥

इत्युक्त्वा ता मिथो गङ्गां व्यग्रा गत्वा व्यपीडयन् ।

ताभ्यस्ते निःसृता गर्भाः फेनरूपास्तदाम्भसि ॥ ८२.५॥

अम्भसा त्वेकतां प्राप्ता वायुना सर्व एव हि ।

एकरूपस्तदा ताभ्यः षण्मुखः समजायत ॥ ८२.६॥

स्रावयित्वा तु तान् गर्भान् ऋषिपत्न्यो गृहान् ययुः ।

तासां विकृतरूपाणि दृष्ट्वा ते ऋषयोऽब्रुवन् ॥ ८२.७॥

गम्यतां गम्यतां शीघ्रं स्वैरी वृत्तिर्न युज्यते ।

स्त्रीणामिति ततो वत्स निरस्ताः पतिभिस्तु ताः ॥ ८२.८॥

ततो दुःखं समाविष्टास्त्यक्ताः स्वपतिभिश्च षट् ।

ता दृष्ट्वा नारदः प्राह कार्त्तिकेयो हरोद्भवः ॥ ८२.९॥

गाङ्गेयोऽग्निभवश्चेति विख्यातस्तारकान्तकः ।

तं यान्तु न चिराद् एव प्रीतो भोगं प्रदास्यति ॥ ८२.१०॥

देवर्षेर्वचनाद् एव समभ्येत्य च षण्मुखम् ।

कृत्तिकाः स्वयमेवैतद् यथावृत्तं न्यवेदयत् ॥ ८२.११॥

ताभ्यो वाक्यं कृत्तिकाभ्यः कार्त्तिकेयोऽनुमन्य च ।

गौतमीं यान्तु सर्वाश्च स्नात्वापूज्य महेश्वरम् ॥ ८२.१२॥

एष्यामि चाहं तत्रैव यास्यामि सुरमन्दिरम् ।

तथेत्युक्त्वा कृत्तिकाश्च स्नात्वा गङ्गां च गौतमीम् ॥ ८२.१३॥

देवेश्वरं च सम्पूज्य कार्त्तिकेयानुशासनात् ।

देवेश्वरप्रसादेन प्रययुः सुरमन्दिरम् ॥ ८२.१४॥

ततः प्रभृति तत् तीर्थं कृत्तिकातीर्थमुच्यते ।

कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगे तत्र यः स्नानमाचरेत् ॥ ८२.१५॥

सर्वक्रतुफलं प्राप्य राजा भवति धार्मिकः ।

तत्तीर्थस्मरणं वापि यः करोति श‍ृणोति च ।

सर्वपापविनिर्मुक्तो दीर्घमायुरवाप्नुयात् ॥ ८२.१६॥