अध्याय 7

लोमहर्षण उवाच ।

मनोर्वैवस्वतस्यासन् पुत्रा वै नव तत्समाः ।

इक्ष्वाकुश्चैव नाभागो धृष्टः शर्यातिरेव च ॥ ७.१॥

नरिष्यन्तश्च षष्ठो वै प्रांशू रिष्टश्च सप्तमः ।

करूषश्च पृषध्रश्च नवैते मुनिसत्तमाः ॥ ७.२॥

अकरोत् पुत्रकामस्तु मनुरिष्टिं प्रजापतिः ।

मित्रावरुणयोर्विप्राः पूर्वमेव महामतिः ॥ ७.३॥

अनुत्पन्नेषु बहुषु पुत्रेष्वेतेषु भो द्विजाः ।

तस्यां च वर्तमानायामिष्ट्यां च द्विजसत्तमाः ॥ ७.४॥

मित्रावरुणयोरंशे मनुराहुतिमावहत् ।

तत्र दिव्याम्बरधरा दिव्याभरणभूषिता ॥ ७.५॥

दिव्यसंहनना चैव इला जज्ञ इति श्रुतिः ।

तामिलेत्येव होवाच मनुर्दण्डधरस्तदा ॥ ७.६॥

अनुगच्छस्व मां भद्रे तमिला प्रत्युवाच ह ।

धर्मयुक्तमिदं वाक्यं पुत्रकामं प्रजापतिम् ॥ ७.७॥

इलोवाच ।

मित्रावरुणयोरंशे जातास्मि वदतां वर ।

तयोः सकाशं यास्यामि न मां धर्महतां कुरु ॥ ७.८॥

सैवमुक्त्वा मनुं देवं मित्रावरुणयोरिला ।

गत्वान्तिकं वरारोहा प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.९॥

इलोवाच ।

अंशेऽस्मि युवयोर्जाता देवौ किं करवाणि वाम् ।

मनुना चाहमुक्ता वै अनुगच्छस्व मामिति ॥ ७.१०॥

तौ तथावादिनीं साध्वीमिलां धर्मपरायणाम् ।

मित्रश्च वरुणश्चोभावूचतुस्तां द्विजोत्तमाः ॥ ७.११॥

मित्रावरुणावूचतुः ।

अनेन तव धर्मेण प्रश्रयेण दमेन च ।

सत्येन चैव सुश्रोणि प्रीतौ स्वो वरवर्णिनि ॥ ७.१२॥

आवयोस्त्वं महाभागे ख्यातिं कन्येति यास्यसि ॥ ७.१३॥

मनोर्वंशकरः पुत्रस्त्वमेव च भविष्यसि ।

सुद्युम्न इति विख्यातस्त्रिषु लोकेषु शोभने ॥ ७.१४॥

जगत्प्रियो धर्मशीलो मनोर्वंशविवर्धनः ।

निवृत्ता सा तु तच्छ्रुत्वा गच्छन्ती पितुरन्तिकात् ॥ ७.१५॥

बुधेनान्तरमासाद्य मैथुनायोपमन्त्रिता ।

सोमपुत्राद् बुधाद् विप्रास्तस्यां जज्ञे पुरूरवाः ॥ ७.१६॥

जनयित्वा ततः सा तमिला सुद्युम्नतां गता ।

सुद्युम्नस्य तु दायादास्त्रयः परमधार्मिकाः ॥ ७.१७॥

उत्कलश्च गयश्चैव विनताश्वश्च भो द्विजाः ।

उत्कलस्योत्कला विप्रा विनताश्वस्य पश्चिमाः ॥ ७.१८॥

दिक् पूर्वा मुनिशार्दूला गयस्य तु गया स्मृता ।

प्रविष्टे तु मनौ विप्रा दिवाकरमरिंदमम् ॥ ७.१९॥

दशधा तत् पुनः क्षत्रमकरोत् पृथिवीमिमाम् ।

इक्ष्वाकुर्ज्येष्ठदायादो मध्यदेशमवाप्तवान् ॥ ७.२०॥

कन्याभावात् तु सुद्युम्नो नैतद् राज्यमवाप्तवान् ।

वसिष्ठवचनात् त्वासीत् प्रतिष्ठाने महात्मनः ॥ ७.२१॥

प्रतिष्ठा धर्मराजस्य सुद्युम्नस्य द्विजोत्तमाः ।

तत् पुरूरवसे प्रादाद् राज्यं प्राप्य महायशाः ॥ ७.२२॥

मानवेयो मुनिश्रेष्ठाः स्त्रीपुंसोर्लक्षणैर्युतः ।

धृतवांस्तामिलेत्येवं सुद्युम्नेति च विश्रुतः ॥ ७.२३॥

नारिष्यन्ताः शकाः पुत्रा नाभागस्य तु भो द्विजाः ।

अम्बरीषोऽभवत् पुत्रः पार्थिवर्षभसत्तमः ॥ ७.२४॥

धृष्टस्य धार्ष्टकं क्षत्रं रणदृप्तं बभूव ह ।

करूषस्य च कारूषाः क्षत्रिया युद्धदुर्मदाः ॥ ७.२५॥

नाभागधृष्टपुत्राश्च क्षत्रिया वैश्यतां गताः ।

प्रांशोरेकोऽभवत् पुत्रः प्रजापतिरिति स्मृतः ॥ ७.२६॥

नरिष्यन्तस्य दायादो राजा दण्डधरो यमः ।

शर्यातेर्मिथुनं त्वासीद् आनर्तो नाम विश्रुतः ॥ ७.२७॥

पुत्रः कन्या सुकन्या च या पत्नी च्यवनस्य ह ।

आनर्तस्य तु दायादो रैवो नाम महाद्युतिः ॥ ७.२८॥

आनर्तविषयश्चैव पुरी चास्य कुशस्थली ।

रैवस्य रैवतः पुत्रः ककुद्मी नाम धार्मिकः ॥ ७.२९॥

ज्येष्ठः पुत्रः स तस्यासीद् राज्यं प्राप्य कुशस्थलीम् ।

स कन्यासहितः श्रुत्वा गान्धर्वं ब्रह्मणोऽन्तिके ॥ ७.३०॥