अध्याय 58

ब्रह्मोवाच ।

एवं दृष्ट्वा बलं कृष्णं सुभद्रां प्रणिपत्य च ।

धर्मं चार्थं च कामं च मोक्षं च लभते ध्रुवम् ॥ ५८.१॥

निष्क्रम्य देवतागारात् कृतकृत्यो भवेन् नरः ।

प्रणम्यायतनं पश्चाद् व्रजेत् तत्र समाहितः ॥ ५८.२॥

इन्द्रनीलमयो विष्णुर्यत्रास्ते वालुकावृतः ।

अन्तर्धानगतं नत्वा ततो विष्णुपुरं व्रजेत् ॥ ५८.३॥

सर्वदेवमयो योऽसौ हतवान् असुरोत्तमम् ।

स आस्ते तत्र भो विप्राः सिंहार्धकृतविग्रहः ॥ ५८.४॥

भक्त्या दृष्ट्वा तु तं देवं प्रणम्य नरकेसरीम् ।

मुच्यते पातकैर्मर्त्यः समस्तैर्नात्र संशयः ॥ ५८.५॥

नरसिंहस्य ये भक्ता भवन्ति भुवि मानवाः ।

न तेषां दुष्कृतं किंचित् फलं स्याद् यद् यद् ईप्सितम् ॥ ५८.६॥

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन नरसिंहं समाश्रयेत् ।

धर्मार्थकाममोक्षाणां फलं यस्मात् प्रयच्छति ॥ ५८.७॥

मुनय ऊचुः ।

माहात्म्यं नरसिंहस्य सुखदं भुवि दुर्लभम् ।

यथा कथयसे देव तेन नो विस्मयो महान् ॥ ५८.८॥

प्रभावं तस्य देवस्य विस्तरेण जगत्पते ।

श्रोतुमिच्छामहे ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः ॥ ५८.९॥

यथा प्रसीदेद् देवोऽसौ नरसिंहो महाबलः ।

भक्तानामुपकाराय ब्रूहि देव नमोऽस्तु ते ॥ ५८.१०॥

प्रसादान् नरसिंहस्य या भवन्त्यत्र सिद्धयः ।

ब्रूहि ताः कुरु चास्माकं प्रसादं प्रपितामह ॥ ५८.११॥

ब्रह्मोवाच ।

श‍ृणुध्वं तस्य भो विप्राः प्रभावं गदतो मम ।

अजितस्याप्रमेयस्य भुक्तिमुक्तिप्रदस्य च ॥ ५८.१२॥

कः शक्नोति गुणान् वक्तुं समस्तांस्तस्य भो द्विजाः ।

सिंहार्धकृतदेहस्य प्रवक्ष्यामि समासतः ॥ ५८.१३॥

याः काश्चित् सिद्धयश्चात्र श्रूयन्ते दैवमानुषाः ।

प्रसादात् तस्य ताः सर्वाः सिध्यन्ति नात्र संशयः ॥ ५८.१४॥

स्वर्गे मर्त्ये च पाताले दिक्षु तोये पुरे नगे ।

प्रसादात् तस्य देवस्य भवत्यव्याहता गतिः ॥ ५८.१५॥

असाध्यं तस्य देवस्य नास्त्यत्र सचराचरे ।

नरसिंहस्य भो विप्राः सदा भक्तानुकम्पिनः ॥ ५८.१६॥

विधानं तस्य वक्ष्यामि भक्तानामुपकारकम् ।

येन प्रसीदेच्चैवासौ सिंहार्धकृतविग्रहः ॥ ५८.१७॥

श‍ृणुध्वं मुनिशार्दूलाः कल्पराजं सनातनम् ।

नरसिंहस्य तत्त्वं च यन् न ज्ञातं सुरासुरैः ॥ ५८.१८॥

शाकयावकमूलैस्तु फलपिण्याकसक्तुकैः ।

पयोभक्षेण विप्रेन्द्रा वर्तयेत् साधकोत्तमः ॥ ५८.१९॥

कोशकौपीनवासाश्च ध्यानयुक्तो जितेन्द्रियः ।

अरण्ये विजने देशे पर्वते सिन्धुसंगमे ॥ ५८.२०॥

ऊषरे सिद्धक्षेत्रे च नरसिंहाश्रमे तथा ।

प्रतिष्ठाप्य स्वयं वापि पूजां कृत्वा विधानतः ॥ ५८.२१॥

द्वादश्यां शुक्लपक्षस्य उपोष्य मुनिपुंगवाः ।

जपेल्लक्षाणि वै विंशन् मनसा संयतेन्द्रियः ॥ ५८.२२॥

उपपातकयुक्तश्च महापातकसंयुतः ।

मुक्तो भवेत् ततो विप्राः साधको नात्र संशयः ॥ ५८.२३॥

कृत्वा प्रदक्षिणं तत्र नरसिंहं प्रपूजयेत् ।

पुण्यगन्धादिभिर्धूपैः प्रणम्य शिरसा प्रभुम् ॥ ५८.२४॥

कर्पूरचन्दनाक्तानि जातीपुष्पाणि मस्तके ।

प्रदद्यान् नरसिंहस्य ततः सिद्धिः प्रजायते ॥ ५८.२५॥

भगवान् सर्वकार्येषु न क्वचित् प्रतिहन्यते ।

तेजः सोढुं न शक्ताः स्युर्ब्रह्मरुद्रादयः सुराः ॥ ५८.२६॥

किं पुनर्दानवा लोके सिद्धगन्धर्वमानुषाः ।

विद्याधरा यक्षगणाः सकिंनरमहोरगाः ॥ ५८.२७॥

मन्त्रं यान् आसुरान् हन्तुं जपन्त्येकेऽन्यसाधकाः ।

ते सर्वे प्रलयं यान्ति दृष्ट्वादित्याग्निवर्चसः ॥ ५८.२८॥

सकृज्जप्तं तु कवचं रक्षेत् सर्वमुपद्रवम् ।

द्विर्जप्तं कवचं दिव्यं रक्षते देवदानवात् ॥ ५८.२९॥

गन्धर्वाः किंनरा यक्षा विद्याधरमहोरगाः ।

भूताः पिशाचा रक्षांसि ये चान्ये परिपन्थिनः ॥ ५८.३०॥