अध्याय 48

मुनय ऊचुः ।

ब्रूहि नो देवदेवेश यत् पृच्छामः पुरातनम् ।

यथा ताः प्रतिमाः पूर्वमिन्द्रद्युम्नेन निर्मिताः ॥ ४८.१॥

केन चैव प्रकारेण तुष्टस्तस्मै स माधवः ।

तत् सर्वं वद चास्माकं परं कौतूहलं हि नः ॥ ४८.२॥

ब्रह्मोवाच ।

श‍ृणुध्वं मुनिशार्दूलाः पुराणं वेदसम्मितम् ।

कथयामि पुरा वृत्तं प्रतिमानां च सम्भवम् ॥ ४८.३॥

प्रवृत्ते च महायज्ञे प्रासादे चैव निर्मिते ।

चिन्ता तस्य बभूवाथ प्रतिमार्थमहर्निशम् ॥ ४८.४॥

न वेद्मि केन देवेशं सर्वेशं लोकपावनम् ।

सर्गस्थित्यन्तकर्तारं पश्यामि पुरुषोत्तमम् ॥ ४८.५॥

चिन्ताविष्टस्त्वभूद् राजा शेते रात्रौ दिवापि न ।

न भुङ्क्ते विविधान् भोगान् न च स्नानं प्रसाधनम् ॥ ४८.६॥

नैव वाद्येन गन्धेन गायनैर्वर्णकैरपि ।

न गजैर्मदयुक्तैश्च न चानेकैर्हयान्वितैः ॥ ४८.७॥

नेन्द्रनीलैर्महानीलैः पद्मरागमयैर्न च ।

सुवर्णरजताद्यैश्च वज्रस्फटिकसंयुतैः ॥ ४८.८॥

बहुरागार्थकामैर्वा न वन्यैरन्तरिक्षगैः ।

बभूव तस्य नृपतेर्मनसस्तुष्टिवर्धनम् ॥ ४८.९॥

शैलमृद्दारुजातेषु प्रशस्तं किं महीतले ।

विष्णुप्रतिमायोग्यं च सर्वलक्षणलक्षितम् ॥ ४८.१०॥

एतैरेव त्रयाणां तु दयितं स्यात् सुरार्चितम् ।

स्थापिते प्रीतिमभ्येति इति चिन्तापरोऽभवत् ॥ ४८.११॥

पञ्चरात्रविधानेन सम्पूज्य पुरुषोत्तमम् ।

चिन्ताविष्टो महीपालः संस्तोतुमुपचक्रमे ॥ ४८.१२॥