अध्याय 29

मुनय ऊचुः ।

श्रुतोऽस्माभिः सुरश्रेष्ठ भवता यद् उदाहृतम् ।

भास्करस्य परं क्षेत्रं भुक्तिमुक्तिफलप्रदम् ॥ २९.१॥

न तृप्तिमधिगच्छामः श‍ृण्वन्तः सुखदां कथाम् ।

तव वक्त्रोद्भवां पुण्यामादित्यस्याघनाशिनीम् ॥ २९.२॥

अतः परं सुरश्रेष्ठ ब्रूहि नो वदतां वर ।

देवपूजाफलं यच्च यच्च दानफलं प्रभो ॥ २९.३॥

प्रणिपाते नमस्कारे तथा चैव प्रदक्षिणे ।

दीपधूपप्रदाने च सम्मार्जनविधौ च यत् ॥ २९.४॥

उपवासे च यत् पुण्यं यत् पुण्यं नक्तभोजने ।

अर्घश्च कीदृशः प्रोक्तः कुत्र वा सम्प्रदीयते ॥ २९.५॥

कथं च क्रियते भक्तिः कथं देवः प्रसीदति ।

एतत् सर्वं सुरश्रेष्ठ श्रोतुमिच्छामहे वयम् ॥ २९.६॥

ब्रह्मोवाच ।

अर्घ्यं पूजादिकं सर्वं भास्करस्य द्विजोत्तमाः ।

भक्तिं श्रद्धां समाधिं च कथ्यमानं निबोधत ॥ २९.७॥

मनसा भावना भक्तिरिष्टा श्रद्धा च कीर्त्यते ।

ध्यानं समाधिरित्युक्तं श‍ृणुध्वं सुसमाहिताः ॥ २९.८॥

तत्कथां श्रावयेद् यस्तु तद्भक्तान् पूजयीत वा ।

अग्निशुश्रूषकश्चैव स वै भक्तः सनातनः ॥ २९.९॥

तच्चित्तस्तन्मनाश्चैव देवपूजारतः सदा ।

तत्कर्मकृद् भवेद् यस्तु स वै भक्तः सनातनः ॥ २९.१०॥

देवार्थे क्रियमाणानि यः कर्माण्यनुमन्यते ।

कीर्तनाद् वा परो विप्राः स वै भक्ततरो नरः ॥ २९.११॥

नाभ्यसूयेत तद्भक्तान् न निन्द्याच्चान्यदेवताम् ।

आदित्यव्रतचारी च स वै भक्ततरो नरः ॥ २९.१२॥

गच्छंस्तिष्ठन् स्वपञ् जिघ्रन्न् उन्मिषन् निमिषन्न् अपि ।

यः स्मरेद् भास्करं नित्यं स वै भक्ततरो नरः ॥ २९.१३॥

एवंविधा त्वियं भक्तिः सदा कार्या विजानता ।

भक्त्या समाधिना चैव स्तवेन मनसा तथा ॥ २९.१४॥

क्रियते नियमो यस्तु दानं विप्राय दीयते ।

प्रतिगृह्णन्ति तं देवा मनुष्याः पितरस्तथा ॥ २९.१५॥

पत्त्रं पुष्पं फलं तोयं यद् भक्त्या समुपाहृतम् ।

प्रतिगृह्णन्ति तद् देवा नास्तिकान् वर्जयन्ति च ॥ २९.१६॥

भावशुद्धिः प्रयोक्तव्या नियमाचारसंयुता ।

भावशुद्ध्या क्रियते यत् तत् सर्वं सफलं भवेत् ॥ २९.१७॥

स्तुतिजप्योपहारेण पूजयापि विवस्वतः ।

उपवासेन भक्त्या वै सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ २९.१८॥

प्रणिधाय शिरो भूम्यां नमस्कारं करोति यः ।

तत्क्षणात् सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ॥ २९.१९॥

भक्तियुक्तो नरो योऽसौ रवेः कुर्यात् प्रदक्षिणाम् ।

प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुंधरा ॥ २९.२०॥

सूर्यं मनसि यः कृत्वा कुर्याद् व्योमप्रदक्षिणाम् ।

प्रदक्षिणीकृतास्तेन सर्वे देवा भवन्ति हि ॥ २९.२१॥

एकाहारो नरो भूत्वा षष्ठ्यां योऽर्चयते रविम् ।

नियमव्रतचारी च भवेद् भक्तिसमन्वितः ॥ २९.२२॥

सप्तम्यां वा महाभागाः सोऽश्वमेधफलं लभेत् ।

अहोरात्रोपवासेन पूजयेद् यस्तु भास्करम् ॥ २९.२३॥

सप्तम्यामथवा षष्ठ्यां स याति परमां गतिम् ।

कृष्णपक्षस्य सप्तम्यां सोपवासो जितेन्द्रियः ॥ २९.२४॥

सर्वरत्नोपहारेण पूजयेद् यस्तु भास्करम् ।

पद्मप्रभेण यानेन सूर्यलोकं स गच्छति ॥ २९.२५॥

शुक्लपक्षस्य सप्तम्यामुपवासपरो नरः ।

सर्वशुक्लोपहारेण पूजयेद् यस्तु भास्करम् ॥ २९.२६॥

सर्वपापविनिर्मुक्तः सूर्यलोकं स गच्छति ।

अर्कसम्पुटसंयुक्तमुदकं प्रसृतं पिबेत् ॥ २९.२७॥

क्रमवृद्ध्या चतुर्विंशमेकैकं क्षपयेत् पुनः ।

द्वाभ्यां संवत्सराभ्यां तु समाप्तनियमो भवेत् ॥ २९.२८॥

सर्वकामप्रदा ह्येषा प्रशस्ता ह्यर्कसप्तमी ।

शुक्लपक्षस्य सप्तम्यां यदादित्यदिनं भवेत् ॥ २९.२९॥

सप्तमी विजया नाम तत्र दत्तं महत् फलम् ।

स्नानं दानं तपो होम उपवासस्तथैव च ॥ २९.३०॥