Brahma Purana

अध्याय 213

Containing 171 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 1

मुनय ऊचुः ।

अहो कृष्णस्य माहात्म्यमद्भुतं चातिमानुषम् ।

रामस्य च मुनिश्रेष्ठ त्वयोक्तं भुवि दुर्लभम् ॥ २१३.१॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 2

न तृप्तिमधिगच्छामः श‍ृण्वन्तो भगवत्कथाम् ।

तस्माद् ब्रूहि महाभाग भूयो देवस्य चेष्टितम् ॥ २१३.२॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 3

प्रादुर्भावः पुराणेषु विष्णोरमिततेजसः ।

सतां कथयतामेव वराह इति नः श्रुतम् ॥ २१३.३॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 4

न जानीमोऽस्य चरितं न विधिं न च विस्तरम् ।

न कर्मगुणसद्भावं न हेतुत्वमनीषितम् ॥ २१३.४॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 5

किमात्मको वराहोऽसौ का मूर्तिः का च देवता ।

किमाचारप्रभावो वा किं वा तेन तदा कृतम् ॥ २१३.५॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 6

यज्ञार्थे समवेतानां मिषतां च द्विजन्मनाम् ।

महावराहचरितं सर्वलोकसुखावहम् ॥ २१३.६॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 7

यथा नारायणो ब्रह्मन् वाराहं रूपमास्थितः ।

दंष्ट्रया गां समुद्रस्थामुज्जहारारिमर्दनः ॥ २१३.७॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 8

विस्तरेणैव कर्माणि सर्वाणि रिपुघातिनः ।

श्रोतुं नो वर्तते बुद्धिर्हरेः कृष्णस्य धीमतः ॥ २१३.८॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 9

कर्मणामानुपूर्व्या च प्रादुर्भावाश्च ये विभो ।

या वास्य प्रकृतिर्ब्रह्मंस्ताश्चाख्यातुं त्वमर्हसि ॥ २१३.९॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 10

व्यास उवाच ।

प्रश्नभारो महान् एष भवद्भिः समुदाहृतः ।

यथाशक्त्या तु वक्ष्यामि श्रूयतां वैष्णवं यशः ॥ २१३.१०॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 11

विष्णोः प्रभावश्रवणे दिष्ट्या वो मतिरुत्थिता ।

तस्माद् विष्णोः समस्ता वै श‍ृणुध्वं याः प्रवृत्तयः ॥ २१३.११॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 12

सहस्रास्यं सहस्राक्षं सहस्रचरणं च यम् ।

सहस्रशिरसं देवं सहस्रकरमव्ययम् ॥ २१३.१२॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 13

सहस्रजिह्वं भास्वन्तं सहस्रमुकुटं प्रभुम् ।

सहस्रदं सहस्रादिं सहस्रभुजमव्ययम् ॥ २१३.१३॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 14

हवनं सवनं चैव होतारं हव्यमेव च ।

पात्राणि च पवित्राणि वेदिं दीक्षां समित् स्रुवम् ॥ २१३.१४॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 15

स्रुक्सोमसूर्यमुशलं प्रोक्षणीं दक्षिणायनम् ।

अध्वर्युं सामगं विप्रं सदस्यं सदनं सदः ॥ २१३.१५॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 16

यूपं चक्रं ध्रुवां दर्वीं चरूंश्चोलूखलानि च ।

प्राग्वंशं यज्ञभूमिं च होतारं च परं च यत् ॥ २१३.१६॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 17

ह्रस्वाण्यतिप्रमाणानि स्थावराणि चराणि च ।

प्रायश्चित्तानि वार्घ्यं च स्थण्डिलानि कुशास्तथा ॥ २१३.१७॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 18

मन्त्रयज्ञवहं वह्निं भागं भागवहं च यत् ।

अग्रासिनं सोमभुजं हुतार्चिषमुदायुधम् ॥ २१३.१८॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 19

आहुर्वेदविदो विप्रा यं यज्ञे शाश्वतं प्रभुम् ।

तस्य विष्णोः सुरेशस्य श्रीवत्साङ्कस्य धीमतः ॥ २१३.१९॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 20

प्रादुर्भावसहस्राणि समतीतान्यनेकशः ।

भूयश्चैव भविष्यन्ति ह्येवमाह पितामहः ॥ २१३.२०॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 21

यत् पृच्छध्वं महाभागा दिव्यां पुण्यामिमां कथाम् ।

प्रादुर्भावाश्रितां विष्णोः सर्वपापहरां शिवाम् ॥ २१३.२१॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 22

श‍ृणुध्वं तां महाभागास्तद्गतेनान्तरात्मना ।

प्रवक्ष्याम्यानुपूर्व्येण यत् पृच्छध्वं ममानघाः ॥ २१३.२२॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 23

वासुदेवस्य माहात्म्यं चरितं च महामतेः ।

हितार्थं सुरमर्त्यानां लोकानां प्रभवाय च ॥ २१३.२३॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 24

बहुशः सर्वभूतात्मा प्रादुर्भवति वीर्यवान् ।

प्रादुर्भावांश्च वक्ष्यामि पुण्यान् दिव्यान् गुणान्वितान् ॥ २१३.२४॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 25

सुप्तो युगसहस्रं यः प्रादुर्भवति कार्यतः ।

पूर्णे युगसहस्रेऽथ देवदेवो जगत्पतिः ॥ २१३.२५॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 26

ब्रह्मा च कपिलश्चैव त्र्यम्बकस्त्रिदशास्तथा ।

देवाः सप्तर्षयश्चैव नागाश्चाप्सरसस्तथा ॥ २१३.२६॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 27

सनत्कुमारश्च महानुभावो ।

मनुर्महात्मा भगवान् प्रजाकरः ।

पुराणदेवोऽथ पुराणि चक्रे ।

प्रदीप्तवैश्वानरतुल्यतेजाः ॥ २१३.२७॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 28

योऽसौ चार्णवमध्यस्थो नष्टे स्थावरजङ्गमे ।

नष्टे देवासुरनरे प्रनष्टोरगराक्षसे ॥ २१३.२८॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 29

योद्धुकामौ दुराधर्षौ तावुभौ मधुकैटभौ ।

हतौ भगवता तेन तयोर्दत्त्वामितं वरम् ॥ २१३.२९॥

Brahma Purana

अध्याय 213, Verse 30

पुरा कमलनाभस्य स्वपतः सागराम्भसि ।

पुष्करे तत्र सम्भूता देवाः सर्षिगणास्तथा ॥ २१३.३०॥