Brahma Purana

अध्याय 210

Containing 58 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 1

व्यास उवाच ।

एवं दैत्यवधं कृष्णो बलदेवसहायवान् ।

चक्रे दुष्टक्षितीशानां तथैव जगतः कृते ॥ २१०.१॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 2

क्षितेश्च भारं भगवान् फाल्गुनेन समं विभुः ।

अवतारयामास हरिः समस्ताक्षौहिणीवधात् ॥ २१०.२॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 3

कृत्वा भारावतरणं भुवो हत्वाखिलान् नृपान् ।

शापव्याजेन विप्राणामुपसंहृतवान् कुलम् ॥ २१०.३॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 4

उत्सृज्य द्वारकां कृष्णस्त्यक्त्वा मानुष्यमात्मभूः ।

स्वांशो विष्णुमयं स्थानं प्रविवेश पुनर्निजम् ॥ २१०.४॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 5

मुनय ऊचुः ।

स विप्रशापव्याजेन संजह्रे स्वकुलं कथम् ।

कथं च मानुषं देहमुत्ससर्ज जनार्दनः ॥ २१०.५॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 6

व्यास उवाच ।

विश्वामित्रस्तथा कण्वो नारदश्च महामुनिः ।

पिण्डारके महातीर्थे दृष्टा यदुकुमारकैः ॥ २१०.६॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 7

ततस्ते यौवनोन्मत्ता भाविकार्यप्रचोदिताः ।

साम्बं जाम्बवतीपुत्रं भूषयित्वा स्त्रियं यथा ।

प्रसृतास्तान् मुनीन् ऊचुः प्रणिपातपुरःसरम् ॥ २१०.७॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 8

कुमारा ऊचुः ।

इयं स्त्री पुत्रकामा तु प्रभो किं जनयिष्यति ॥ २१०.८॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 9

व्यास उवाच ।

दिव्यज्ञानोपपन्नास्ते विप्रलब्धा कुमारकैः ।

शापं ददुस्तदा विप्रास्तेषां नाशाय सुव्रताः ॥ २१०.९॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 10

मुनयः कुपिताः प्रोचुर्मुशलं जनयिष्यति ।

येनाखिलकुलोत्सादो यादवानां भविष्यति ॥ २१०.१०॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 11

इत्युक्तास्तैः कुमारास्त आचचक्षुर्यथातथम् ।

उग्रसेनाय मुशलं जज्ञे साम्बस्य चोदरात् ॥ २१०.११॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 12

तद् उग्रसेनो मुशलमयश्चूर्णमकारयत् ।

जज्ञे तच्चैरका चूर्णं प्रक्षिप्तं वै महोदधौ ॥ २१०.१२॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 13

मुसलस्याथ लौहस्य चूर्णितस्यान्धकैर्द्विजाः ।

खण्डं चूर्णयितुं शेकुर्नैव ते तोमराकृति ॥ २१०.१३॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 14

तद् अप्यम्बुनिधौ क्षिप्तं मत्स्यो जग्राह जालिभिः ।

घातितस्योदरात् तस्य लुब्धो जग्राह तज्जरा ॥ २१०.१४॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 15

विज्ञातपरमार्थोऽपि भगवान् मधुसूदनः ।

नैच्छत् तद् अन्यथा कर्तुं विधिना यत् समाहृतम् ॥ २१०.१५॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 16

देवैश्च प्रहितो दूतः प्रणिपत्याह केशवम् ।

रहस्येवमहं दूतः प्रहितो भगवन् सुरैः ॥ २१०.१६॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 17

वस्वश्विमरुदादित्य+ ।

रुद्रसाध्यादिभिः सह ।

विज्ञापयति वः शक्रस्तद् इदं श्रूयतां प्रभो ॥ २१०.१७॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 18

देवा ऊचुः ।

भारावतरणार्थाय वर्षाणामधिकं शतम् ।

भगवान् अवतीर्णोऽत्र त्रिदशैः सम्प्रसादितः ॥ २१०.१८॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 19

दुर्वृत्ता निहता दैत्या भुवो भारोऽवतारितः ।

त्वया सनाथास्त्रिदशा व्रजन्तु त्रिदिवेशताम् ॥ २१०.१९॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 20

तद् अतीतं जगन्नाथ वर्षाणामधिकं शतम् ।

इदानीं गम्यतां स्वर्गो भवता यदि रोचते ॥ २१०.२०॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 21

देवैर्विज्ञापितो देवोऽप्यथात्रैव रतिस्तव ।

तत् स्थीयतां यथाकालमाख्येयमनुजीविभिः ॥ २१०.२१॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 22

श्रीभगवान् उवाच ।

यत् त्वमात्थाखिलं दूत वेद्मि चैतद् अहं पुनः ।

प्रारब्ध एव हि मया यादवानामपि क्षयः ॥ २१०.२२॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 23

भुवो नामातिभारोऽयं यादवैरनिबर्हितैः ।

अवतारं करोम्यस्य सप्तरात्रेण सत्वरः ॥ २१०.२३॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 24

यथागृहीतं चाम्भोधौ हृत्वाहं द्वारकां पुनः ।

यादवान् उपसंहृत्य यास्यामि त्रिदशालयम् ॥ २१०.२४॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 25

मनुष्यदेहमुत्सृज्य संकर्षणसहायवान् ।

प्राप्त एवास्मि मन्तव्यो देवेन्द्रेण तथा सुरैः ॥ २१०.२५॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 26

जरासंधादयो येऽन्ये निहता भारहेतवः ।

क्षितेस्तेभ्यः स भारो हि यदूनां समधीयत ॥ २१०.२६॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 27

तद् एतत् सुमहाभारमवतार्य क्षितेरहम् ।

यास्याम्यमरलोकस्य पालनाय ब्रवीहि तान् ॥ २१०.२७॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 28

व्यास उवाच ।

इत्युक्तो वासुदेवेन देवदूतः प्रणम्य तम् ।

द्विजाः स दिव्यया गत्या देवराजान्तिकं ययौ ॥ २१०.२८॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 29

भगवान् अप्यथोत्पातान् दिव्यान् भौमान्तरिक्षगान् ।

ददर्श द्वारकापुर्यां विनाशाय दिवानिशम् ॥ २१०.२९॥

Brahma Purana

अध्याय 210, Verse 30

तान् दृष्ट्वा यादवान् आह पश्यध्वमतिदारुणान् ।

महोत्पाताञ् शमायैषां प्रभासं याम मा चिरम् ॥ २१०.३०॥