अध्याय 183

व्यास उवाच ।

कंसस्त्वथोद्विग्नमनाः प्राह सर्वान् महासुरान् ।

प्रलम्बकेशिप्रमुखान् आहूयासुरपुंगवान् ॥ १८३.१॥

कंस उवाच ।

हे प्रलम्ब महाबाहो केशिन् धेनुक पूतने ।

अरिष्टाद्यैस्तथा चान्यैः श्रूयतां वचनं मम ॥ १८३.२॥

मां हन्तुममरैर्यत्नः कृतः किल दुरात्मभिः ।

मद्वीर्यतापितान् वीरान् न त्वेतान् गणयाम्यहम् ॥ १८३.३॥

आश्चर्यं कन्यया चोक्तं जायते दैत्यपुंगवाः ।

हास्यं मे जायते वीरास्तेषु यत्नपरेष्वपि ॥ १८३.४॥

तथापि खलु दुष्टानां तेषामप्यधिकं मया ।

अपकाराय दैत्येन्द्रा यतनीयं दुरात्मनाम् ॥ १८३.५॥

उत्पन्नश्चापि मृत्युर्मे भूतभव्यभवत्प्रभुः ।

इत्येतद् बालिका प्राह देवकीगर्भसम्भवा ॥ १८३.६॥

तस्माद् बालेषु परमो यत्नः कार्यो महीतले ।

यत्रोद्रिक्तं बलं बाले स हन्तव्यः प्रयत्नतः ॥ १८३.७॥

व्यास उवाच ।

इत्याज्ञाप्यासुरान् कंसः प्रविश्यात्मगृहं ततः ।

उवाच वसुदेवं च देवकीमविरोधतः ॥ १८३.८॥

कंस उवाच ।

युवयोर्घातिता गर्भा वृथैवैते मयाधुना ।

कोऽप्यन्य एव नाशाय बालो मम समुद्गतः ॥ १८३.९॥

तद् अलं परितापेन नूनं यद् भाविनो हि ते ।

अर्भका युवयोः को वा आयुषोऽन्ते न हन्यते ॥ १८३.१०॥

व्यास उवाच ।

इत्याश्वास्य विमुच्यैव कंसस्तौ परितोष्य च ।

अन्तर्गृहं द्विजश्रेष्ठाः प्रविवेश पुनः स्वकम् ॥ १८३.११॥