Brahma Purana

अध्याय 167

Containing 33 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 1

ब्रह्मोवाच ।

विप्रतीर्थमिति ख्यातं तथा नारायणं विदुः ।

तस्याख्यानं प्रवक्ष्यामि श‍ृणु विस्मयकारकम् ॥ १६७.१॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 2

अन्तर्वेद्यां द्विजः कश्चिद् ब्राह्मणो वेदपारगः ।

तस्य पुत्रा महाप्राज्ञा गुणरूपदयान्विताः ॥ १६७.२॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 3

तेषां कनीयान् यो भ्राता शान्तो गुणगणैर्वृतः ।

आसन्दिव इति ख्यातः सर्वज्ञानो महामतिः ॥ १६७.३॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 4

विवाहाय पिता तस्मै आसन्दिवाय यत्नवान् ।

एतस्मिन्न् अन्तरे रात्रौ सुप्तं तं द्विजपुत्रकम् ॥ १६७.४॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 5

अविष्णुस्मरणं सौम्य+ ।

शिरस्कमसमाहितम् ।

आसन्दिवं क्रूररूपा राक्षसी कामरूपिणी ॥ १६७.५॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 6

तमादायागमच्छीघ्रं गौतम्या दक्षिणे तटे ।

श्रीगिरेरुत्तरे पारे बहुब्राह्मणसेवितम् ॥ १६७.६॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 7

नगरं धर्मनिलयं लक्ष्म्या निलयमेव च ।

तत्र राजा बृहत्कीर्तिः सर्वक्षत्रगुणान्वितः ॥ १६७.७॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 8

तस्यामितक्षेमसुभिक्षयुक्तम् ।

निशावसाने द्विजपुत्रयुक्ता ।

सा राक्षसी तत् पुरमाससाद ।

मनोज्ञरूपाणि बिभर्ति नित्यम् ॥ १६७.८॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 9

सा कामरूपेण चरत्यशेषाम् ।

महीमिमां तेन समं द्विजेन ।

गोदावरीदक्षिणतीरभागे ।

वृद्धाकृतिस्तं द्विजमाह भीमा ॥ १६७.९॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 10

राक्षस्युवाच ।

एषा तु गङ्गा द्विजमुख्य संध्या ।

उपास्यतां विप्रवरैः समेत्य ।

यथोचितं विप्रवरास्तु काले ।

नोपासते यत्नत एव संध्याम् ॥ १६७.१०॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 11

नीचास्त एवाभिहिताः सुरेशैर् ।

अन्त्यावसायिप्रवरास्त एते ।

अहं जनित्री तव चेति वाच्यम् ।

नो चेद् इदानीं त्वमुपैषि नाशम् ॥ १६७.११॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 12

मद्वाक्यकर्तासि यदि द्विजेन्द्र ।

सुखं करिष्ये तव यत् प्रियं च ।

पुनश्च देशं निलयं गुरूंश्च ।

सम्प्रापयिष्ये ननु सत्यमेतत् ॥ १६७.१२॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 13

ब्रह्मोवाच ।

स प्राह का त्वं द्विजपुंगवोऽपि ।

सोवाच तं राक्षसी कामरूपा ।

विश्वासयन्ती शपथैरनेकैस्- ।

तं भ्रान्तचित्तं मुनिराजपुत्रम् ॥ १६७.१३॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 14

कङ्कालिनी नाम जगत्प्रसिद्धा ।

विप्रोऽपि तामाह निवेदितं यत् ।

तद् एव कर्तास्मि न संशयोऽत्र ।

यत् तत् प्रियं वच्मि करोमि चैव ॥ १६७.१४॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 15

ब्रह्मोवाच ।

तद् विप्रवचनं श्रुत्वा राक्षसी कामरूपिणी ।

वृद्धा तथापि चार्वङ्गी दिव्यालंकारभूषणा ॥ १६७.१५॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 16

द्विजमादाय सर्वत्र मत्सुतोऽयं गुणाकरः ।

एवं वदन्ती सर्वत्र याति वक्ति करोति च ॥ १६७.१६॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 17

तं विप्रं रूपसौभाग्य+ ।

वयोविद्याविभूषितम् ।

तां च वृद्धां गुणोपेतामस्य मातेति मेनिरे ॥ १६७.१७॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 18

तत्र द्विजवरः कश्चित् स्वां कन्यां भूषणान्विताम् ।

राक्षसीं तां पुरस्कृत्य प्रादात् तस्मै द्विजातये ॥ १६७.१८॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 19

सा कन्या तं पतिं प्राप्य कृतार्थास्मीत्यचिन्तयत् ।

स द्विजोऽपि गुणैर्युक्तां पत्नीं दृष्ट्वा सुदुःखितः ॥ १६७.१९॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 20

द्विज उवाच ।

मामियं भक्षयेद् एव राक्षसी पापरूपिणी ।

किं करोमि क्व गच्छामि कस्यैतत् कथयामि वा ॥ १६७.२०॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 21

महत् संकटमापन्नं रक्षयिष्यति कोऽत्र माम् ।

भार्या ममेयं कल्याणी गुणरूपवयोयुता ।

एनामप्यशुभाकस्माद् भक्षयिष्यति राक्षसी ॥ १६७.२१॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 22

ब्रह्मोवाच ।

एतस्मिन्न् अन्तरे तत्र भार्या सा गुणशालिनी ।

वृद्धाप्यतिदुराधर्षा सा गता कुत्रचित् तदा ॥ १६७.२२॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 23

प्रश्रयावनता भूत्वा बाला चापि पतिव्रता ।

भर्तारं दुःखितं ज्ञात्वा पतिं प्राह रहः शनैः ॥ १६७.२३॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 24

भार्योवाच ।

कस्मात् ते दुःखमापन्नं स्वामिंस्तत्त्वं

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 25

ब्रह्मोवाच ।

शनैः प्रोवाच तां भार्यां यथावत् पूर्वविस्तरम् ।

किमकथ्यं प्रिये मित्रे कुलीनायां च योषिति ॥ १६७.२५॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 26

भर्तृवाक्यं निशम्येदं प्रोवाच वदतां वरा ॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 27

भार्योवाच ।

अनात्मनः सर्वतोऽपि भयमस्ति गृहेष्वपि ।

कुतो भयं ह्यात्मवतां किं पुनर्गौतमीतटे ॥ १६७.२७॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 28

वसतां विष्णुभक्तानां विरक्तानां विवेकिनाम् ।

अत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा स्तुहि देवमनामयम् ॥ १६७.२८॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 29

ब्रह्मोवाच ।

एतद् आकर्ण्य गङ्गायां स्नात्वा विगतकल्मषः ।

तुष्टाव गौतमीतीरे द्विजो नारायणं तथा ॥ १६७.२९॥

Brahma Purana

अध्याय 167, Verse 30

द्विज उवाच ।

त्वमन्तरात्मा जगतोऽस्य नाथ ।

त्वमेव कर्तास्य मुकुन्द हर्ता ।

त्वं पालकः पालयसे न दीनम् ।

अनाथबन्धो नरसिंह कस्मात् ॥ १६७.३०॥