अध्याय 160

ब्रह्मोवाच ।

देवागमं नाम तीर्थं सर्वकामप्रदं शिवम् ।

भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणां पितृणां तृप्तिकारकम् ॥ १६०.१॥

तत्र वृत्तं समाख्यास्ये तव यत्नेन नारद ।

देवानामसुराणां च स्पर्धाभूद् धनहेतवे ॥ १६०.२॥

स्वर्गः सुराणामभवद् असुराणामिलाभवत् ।

कर्मभूमिमवष्टभ्य असुराः सर्वतोऽभवन् ॥ १६०.३॥

देवानां यज्ञभागांश्च दातृन् घ्नन्त्यसुरास्ततः ।

ततः सुरगणाः सर्वे यज्ञभागैर्विना कृताः ॥ १६०.४॥

व्यथिता मामुपाजग्मुः किं कृत्यमिति चाब्रुवन् ।

मया चोक्ताः सुरगणा युद्धे जित्वासुरान् बलात् ॥ १६०.५॥

भुवं प्राप्स्यथ कर्माणि हवींषि च यशांसि च ।

तथेत्युक्त्वा गता देवा भूमिं ते समरार्थिनः ॥ १६०.६॥

दैत्याश्च दानवाश्चैव राक्षसा बलदर्पिताः ।

एकीभूत्वा ययुस्तेऽपि जयिनो युद्धकाङ्क्षिणः ॥ १६०.७॥

अहिर्वृत्रो बलिस्त्वाष्ट्रिर्नमुचिः शम्बरो मयः ।

एते चान्ये च बहवो योद्धारो बलदर्पिताः ॥ १६०.८॥

अग्निरिन्द्रोऽथ वरुणस्त्वष्टा पूषा तथाश्विनौ ।

मरुतो लोकपालाश्च नानायुद्धविशारदाः ॥ १६०.९॥

ते दानवाः सर्व एव याम्यां वै दिशि संगरे ।

अकुर्वन्त महायत्नं दक्षिणार्णवसंस्थिताः ॥ १६०.१०॥

त्रिकूटः पर्वतश्रेष्ठो राक्षसानां पुराभवत् ।

तद्वनेन ययुः सर्वे तैः सार्धं दक्षिणार्णवम् ॥ १६०.११॥

सर्वेषां मेलनं यत्र पर्वतो मलयस्तु सः ।

मलयस्यापि देशोऽसौ देवारीणामभूत् तदा ॥ १६०.१२॥

देवानां गौतमीतीरे तत्र संनिहितः शिवः ।

इति तेषां समायोगो देवानामभवत् किल ॥ १६०.१३॥

देवाः स्वरथमारूढास्तत्र तत्र समागमन् ।

गौतम्याः सरिदम्बायाः पुलिने विमलाशयाः ॥ १६०.१४॥

प्रसन्नाभीष्टदा या स्यात् पितृणामखिलस्य तु ।

ततो देवगणाः सर्वे स्तुत्वा देवं महेश्वरम् ।

अभयं चिन्तयामासुस्ते सर्वेऽथ परस्परम् ॥ १६०.१५॥

देवा ऊचुः ।

अत्राप्युपायः कोऽस्माकं निर्जितानां परैर्हठात् ।

एकमेवात्र नः श्रेयो विजयो वाथवा मृतिः ।

सपत्नैरभिभूतानां जीवितं धिङ् मनस्विनाम् ॥ १६०.१६॥

ब्रह्मोवाच ।

एतस्मिन्न् अन्तरे पुत्र वाग् उवाचाशरीरिणी ॥ १६०.१७॥

आकाशवाग् उवाच ।

क्लेशेनालं सुरगणा गौतमीमाशु गच्छत ।

भक्त्या हरिहरौ तत्र समाराधयतेश्वरौ ॥ १६०.१८॥

गोदावर्यास्तयोश्चैव प्रसादात् किं तु दुष्करम् ॥ १६०.१९॥

ब्रह्मोवाच ।

प्रसन्नाभ्यां हरीशाभ्यां देवा जयमभीप्सितम् ।

अवाप्य सर्वतो जग्मुः पालयन्तो दिवौकसः ॥ १६०.२०॥

यत्र देवागमो जातस्तत् तीर्थं तेन विश्रुतम् ।

देवागमं प्रशंसन्ति मुनयस्तत्त्वदर्शिनः ॥ १६०.२१॥

तत्राशीतिसहस्राणि शिवलिङ्गानि नारद ।

देवागमः पर्वतोऽसौ प्रिय इत्यपि कथ्यते ।

ततः प्रभृति तत् तीर्थं देवप्रियमतो विदुः ॥ १६०.२२॥