Brahma Purana

अध्याय 157

Containing 31 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 1

ब्रह्मोवाच ।

किष्किन्धातीर्थमाख्यातं सर्वकामप्रदं नृणाम् ।

सर्वपापप्रशमनं यत्र संनिहितो भवः ॥ १५७.१॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 2

तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि यत्नेन श‍ृणु नारद ।

पुरा दाशरथी रामो रावणं लोकरावणम् ॥ १५७.२॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 3

किष्किन्धावासिभिः सार्धं जघान रणमूर्धनि ।

सपुत्रं सबलं हत्वा सीतामादाय शत्रुहा ॥ १५७.३॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 4

भ्रात्रा सौमित्रिणा सार्धं वानरैश्च महाबलैः ।

विभीषणेन बलिना देवैः प्रत्यागतो नृपः ॥ १५७.४॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 5

कृतस्वस्त्ययनः श्रीमान् पुष्पकेण विराजितः ।

यद् आसीद् धनराजस्य कामगेनाशुगामिना ॥ १५७.५॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 6

अयोध्यामगमन् सर्वे गच्छन् गङ्गामपश्यत ।

रामो विरामः शत्रूणां शरण्यः शरणार्थिनाम् ॥ १५७.६॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 7

गौतमीं तु जगत्पुण्यां सर्वकामप्रदायिनीम् ।

मनोनयनसंताप+ ंइवारणपरायणाम् ॥ १५७.७॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 8

तां दृष्ट्वा नृपतिः श्रीमान् गङ्गातीरमथाविशत् ।

तां दृष्ट्वा प्राह नृपतिर्हर्षगद्गदया गिरा ।

हरीन् सर्वान् अथामन्त्र्य हनुमत्प्रमुखान् मुने ॥ १५७.८॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 9

राम उवाच ।

अस्याः प्रभावाद् धरयो योऽसौ मम पिता प्रभुः ।

सर्वपापविनिर्मुक्तस्ततो यातस्त्रिविष्टपम् ॥ १५७.९॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 10

इयं जनित्री सकलस्य जन्तोर् ।

भुक्तिप्रदा मुक्तिमथापि दद्यात् ।

पापानि हन्याद् अपि दारुणानि ।

कान्यानयास्त्यत्र नदी समाना ॥ १५७.१०॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 11

हतानि शश्वद् दुरितानि चैव ।

अस्याः प्रभावाद् अरयः सखायः ।

विभीषणो मैत्रमुपैति नित्यम् ।

सीता च लब्धा हनुमांश्च बन्धुः ॥ १५७.११॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 12

लङ्का च भग्ना सगणं हि रक्षो ।

हतं हि यस्याः परिसेवनेन ।

यां गौतमो देववरं प्रपूज्य ।

शिवं शरण्यं सजटामवाप ॥ १५७.१२॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 13

सेयं जनित्री सकलेप्सितानाम् ।

अमङ्गलानामपि संनिहन्त्री ।

जगत्पवित्रीकरणैकदक्षा ।

दृष्टाद्य साक्षात् सरितां सवित्री ॥ १५७.१३॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 14

कायेन वाचा मनसा सदैनाम् ।

व्रजामि गङ्गां शरणं शरण्याम् ॥ १५७.१४॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 15

ब्रह्मोवाच ।

एतत् समाकर्ण्य वचो नृपस्य ।

तत्राप्लवन् हरयः सर्व एव ।

पूजां चक्रुर्विधिवत् ते पृथक् च ।

पुष्पैरनेकैः सर्वलोकोपहारैः ॥ १५७.१५॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 16

सम्पूज्य शर्वं नृपतिर्यथावत् ।

स्तुत्वा वाक्यैः सर्वभावोपयुक्तैः ।

ते वानरा मुदिताः सर्व एव ।

नृत्यं च गीतं च तथैव चक्रुः ॥ १५७.१६॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 17

सुखोषितस्तां रजनीं महात्मा ।

प्रियानुयुक्तः संवृतः प्रेमवद्भिः ।

दुःखं जहौ सर्वममित्रसम्भवम् ।

किं नाप्यते गौतमीसेवनेन ॥ १५७.१७॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 18

सविस्मयः पश्यति भृत्यवर्गम् ।

गोदावरीं स्तौति च सम्प्रहृष्टः ।

सम्मानयन् भृत्यगणं समग्रम् ।

अवाप रामः कमपि प्रमोदम् ।

पुनः प्रभाते विमले तु सूर्ये ।

विभीषणो दाशरथिं बभाषे ॥ १५७.१८॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 19

विभीषण उवाच ।

नाद्यापि तृप्तास्तु भवाम तीर्थे ।

कंचिच्च कालं निवसाम चात्र ।

वत्स्याम चात्रैव पराश्चतस्रो ।

रात्रीरथो याम वृतास्त्वयोध्याम् ॥ १५७.१९॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 20

ब्रह्मोवाच ।

तस्याथ वाक्यं हरयोऽनुमेनिरे ।

तथैव रात्रीरपराश्चतस्रः ।

सम्पूज्य देवं सकलेश्वरं तम् ।

भ्रातृप्रियं तीर्थमथो जगाम ॥ १५७.२०॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 21

सिद्धेश्वरं नाम जगत्प्रसिद्धम् ।

यस्य प्रभावात् प्रबलो दशास्यः ।

एवं तु पञ्चाहमथोषिरे ते ।

स्वं स्वं प्रतिष्ठापितलिङ्गमर्च्य ॥ १५७.२१॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 22

शुश्रूषणं तत्र करोति वायोः ।

सुतोऽनुगामी हनुमान् नृपस्य ।

गच्छन् नृपेन्द्रो हनुमन्तमाह ।

लिङ्गानि सर्वाणि विसर्जयस्व ॥ १५७.२२॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 23

मत्स्थापितान्युत्तममन्त्रविद्भिस्- ।

तथेतरैः शंकरकिंकरैश्च ।

नोद्वास्य पूजां परशंकरेण ।

बाह्यं समायोज्यमहो भवस्य ॥ १५७.२३॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 24

तिष्ठन्ति सुस्थास्तदनादरेण ।

ते खड्गपत्त्रादिषु सम्भवन्ति ।

येऽश्रद्दधानाः शिवलिङ्गपूजाम् ।

विधाय कृत्यं न समाचरन्ति ॥ १५७.२४॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 25

यथोचितं ते यमकिंकरैर्हि ।

पच्यन्त एवाखिलदुर्गतीषु ।

रामाज्ञया वायुसुतो जगाम ।

दोर्भ्यां न चोत्पाटयितुं शशाक ॥ १५७.२५॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 26

ततः स्वपुच्छेन ग्रहीतुकामः ।

संवेष्ट्य लिङ्गं तु विसृष्टकामः ।

नैवाशकत् तन् महद् अद्भुतं स्यात् ।

कपीश्वराणां नृपतेस्तथैव ॥ १५७.२६॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 27

कश्चालयेल्लब्धमहानुभावम् ।

महेशलिङ्गं पुरुषो मनस्वी ।

तन् निश्चलं प्रेक्ष्य महानुभावो ।

नृपप्रवीरः सहसा जगाम ॥ १५७.२७॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 28

विप्रान् अथामन्त्र्य विधाय पूजाम् ।

प्रदक्षिणीकृत्य च रामचन्द्रः ।

शुद्धातिशुद्धेन हृदाखिलैस्तैर् ।

लिङ्गानि सर्वाणि ननाम रामः ॥ १५७.२८॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 29

किष्किन्धवासिप्रवरैरशेषैः ।

संसेवितं तीर्थमतो बभूव ।

अत्राप्लवाद् एव महान्ति पापान्य् ।

अपि क्षयं यान्ति न संशयोऽत्र ॥ १५७.२९॥

Brahma Purana

अध्याय 157, Verse 30

पुनश्च गङ्गां प्रणनाम भक्त्या ।

प्रसीद मातर्मम गौतमीति ।

जल्पन् मुहुर्विस्मितचित्तवृत्तिर् ।

विलोकयन् प्रणमन् गौतमीं ताम् ॥ १५७.३०॥