अध्याय 156

ब्रह्मोवाच ।

शङ्खह्रदं नाम तीर्थं यत्र शङ्खगदाधरः ।

तत्र स्नात्वा च तं दृष्ट्वा मुच्यते भवबन्धनात् ॥ १५६.१॥

तत्रेदं वृत्तमाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ।

पुरा कृतयुगस्यादौ ब्रह्मणः सामगायिनः ॥ १५६.२॥

ब्रह्माण्डागारसम्भूता राक्षसा बहुरूपिणः ।

ब्रह्माणं खादितुं प्राप्ता बलोन्मत्ता धृतायुधाः ॥ १५६.३॥

तदाहमब्रवं विष्णुं रक्षणाय जगद्गुरुम् ।

स विष्णुस्तानि रक्षांसि हन्तुं चक्रेण चोद्यतः ॥ १५६.४॥

छित्त्वा चक्रेण रक्षांसि शङ्खमापूरयत् तदा ।

निष्कण्टकं तलं कृत्वा स्वर्गं निर्वैरमेव च ॥ १५६.५॥

ततो हर्षप्रकर्षेण शङ्खमापूरयद् धरिः ।

ततो रक्षांसि सर्वाणि ह्यनीनशुरशेषतः ॥ १५६.६॥

यत्रैतद् वृत्तमखिलं विष्णुशङ्खप्रभावतः ।

शङ्खतीर्थं तु तत् प्रोक्तं सर्वक्षेमकरं नृणाम् ॥ १५६.७॥

सर्वाभीष्टप्रदं पुण्यं स्मरणान् मङ्गलप्रदम् ।

आयुरारोग्यजननं लक्ष्मीपुत्रप्रवर्धनम् ॥ १५६.८॥

स्मरणात् पठनाद् वापि सर्वकामान् अवाप्नुयात् ।

तीर्थानामयुतं तत्र सर्वपापनुदं मुने ॥ १५६.९॥

तीर्थान्ययुतसंख्यानि सर्वपापहराणि च ।

येषां प्रभावं जानाति वक्तुं देवो महेश्वरः ॥ १५६.१०॥

पापक्षयप्रतिनिधिर्नैतेभ्योऽस्त्यपरः क्वचित् ॥ १५६.११॥