Brahma Purana

अध्याय 140

Containing 39 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 1

ब्रह्मोवाच ।

आत्रेयमिति विख्यातमन्विन्द्रं तीर्थमुत्तमम् ।

तस्य प्रभावं वक्ष्यामि भ्रष्टराज्यप्रदायकम् ॥ १४०.१॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 2

गौतम्या उत्तरे तीर आत्रेयो भगवान् ऋषिः ।

अन्वारेभेऽथ सत्त्राणि ऋत्विग्भिर्मुनिभिर्वृतः ॥ १४०.२॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 3

तस्य होताभवत् त्वग्निर्हव्यवाहन एव च ।

एवं सत्त्रे तु सम्पूर्ण इष्टिं माहेश्वरीं पुनः ॥ १४०.३॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 4

कृत्वैश्वर्यमगाद् विप्रः सर्वत्र गतिमेव च ।

इन्द्रस्य भवनं रम्यं स्वर्गलोकं रसातलम् ॥ १४०.४॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 5

स्वेच्छया याति विप्रेन्द्रः प्रभावात् तपसः शुभात् ।

स कदाचिद् दिवं गत्वा इन्द्रलोकमगात् पुनः ॥ १४०.५॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 6

तत्रापश्यत् सहस्राक्षं सुरैः परिवृतं शुभैः ।

स्तूयमानं सिद्धसाध्यैः प्रेक्षन्तं नृत्यमुत्तमम् ।

श‍ृण्वानं मधुरं गीतमप्सरोभिश्च वीजितम् ॥ १४०.६॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 7

उपोपविष्टैः सुरनायकैस्तैः ।

सम्पूज्यमानं महदासनस्थम् ।

जयन्तमङ्के विनिधाय सूनुम् ।

शच्या युतं प्राप्तरतिं महिष्ठम् ॥ १४०.७॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 8

सतां शरण्यं वरदं महेन्द्रम् ।

समीक्ष्य विप्राधिपतिर्महात्मा ।

विमोहितोऽसौ मुनिरिन्द्रलक्ष्म्या ।

समीहयामास तद् इन्द्रराज्यम् ॥ १४०.८॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 9

सम्पूजितो देवगणैर्यथावत् ।

स्वमाश्रमं वै पुनराजगाम ।

समीक्ष्य तां शक्रपुरीं सुरम्याम् ।

रत्नैर्युतां पुण्यगुणैः सुपूर्णाम् ॥ १४०.९॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 10

स्वमाश्रमं निष्प्रभहेमवर्ज्यम् ।

समीक्ष्य विप्रो विरमं जगाम ।

समीहमानः सुरराज्यमाशु ।

प्रियां तदोवाच महात्रिपुत्रः ॥ १४०.१०॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 11

आत्रेय उवाच ।

भोक्तुं न शक्तोऽस्मि फलानि मूलान्य् ।

अनुत्तमान्यप्यतिसंस्कृतानि ।

स्मृत्वामृतं पुण्यतमं च तत्र ।

भक्ष्यं च भोज्यं च वरासनानि ।

स्तुतिं च दानं च सभां शुभां च ।

अस्त्रं च वासांसि पुरीं वनानि ॥ १४०.११॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 12

ब्रह्मोवाच ।

ततो महात्मा तपसः प्रभावात् ।

त्वष्टारमाहूय वचो बभाषे ॥ १४०.१२॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 13

आत्रेय उवाच ।

इच्छेयमिन्द्रत्वमहं महात्मन् ।

कुरुष्व शीघ्रं पदमैन्द्रमत्र ।

ब्रूषेऽन्यथा चेन् मदुदीरितं त्वम् ।

भस्मीकरोम्येव न संशयोऽत्र ॥ १४०.१३॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 14

ब्रह्मोवाच ।

तदत्रिवाक्यात् त्वरितः प्रजानाम् ।

स्रष्टा विभुर्विश्वकर्मा तदैव ।

चकार मेरुं च पुरीं सुराणाम् ।

कल्पद्रुमान् कल्पलतां च धेनुम् ॥ १४०.१४॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 15

चकार वज्रादिविभूषितानि ।

गृहाणि शुभ्राण्यतिचित्रितानि ।

चकार सर्वावयवानवद्याम् ।

शचीं स्मरस्येव विहारशालाम् ॥ १४०.१५॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 16

सभां सुधर्माणमहो क्षणेन ।

तथा चकाराप्सरसो मनोज्ञाः ।

चकार चोच्चैःश्रवसं गजं च ।

वज्रादि चास्त्राणि सुरान् अशेषान् ॥ १४०.१६॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 17

निवार्यमाणः प्रिययात्रिपुत्रः ।

शचीसमामात्मवधूं चकार ।

तदात्रिपुत्रोऽत्रिमुखैः समेतो ।

वज्रादिरूपं च चकार चास्त्रम् ॥ १४०.१७॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 18

नृत्यादि गीतादि च सर्वमेव ।

चकार शक्रस्य पुरे च दृष्टम् ।

तत् सर्वमासाद्य तदा मुनीन्द्रः ।

प्रहृष्टचेताः सुतरां बभूव ॥ १४०.१८॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 19

आपातरम्येष्वपि कस्य नाम ।

भवत्यपेक्षा नहि गोचरेषु ।

श्रुत्वा च दैत्या दनुजाः समेता ।

रक्षांसि कोपेन युतानि सद्यः ॥ १४०.१९॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 20

स्वर्गं परित्यज्य कुतो हरिर्भुवम् ।

समागतो न्वेष मिथः सुखाय ।

तस्माद् वयं याम इतो नु योद्धुम् ।

वृत्रस्य हन्तारमदीर्घसत्त्रम् ॥ १४०.२०॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 21

ततः समागत्य तदात्रिपुत्रम् ।

संवेष्टयामासुरथासुरास्ते ।

संवेष्टयित्वा पुरमत्रिपुत्र+ ।

कृतं तथा चेन्द्रपुराभिधानम् ।

तैर्वध्यमानः शस्त्रपातैर्महद्भिस्- ।

ततो भीतो वाक्यमिदं जगाद ॥ १४०.२१॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 22

आत्रेय उवाच ।

यो जात एव प्रथमो मनस्वान् ।

देवो देवान् क्रतुना पर्यभूषत् ।

यस्य शुष्माद् रोदसी अभ्यसेताम् ।

नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥ १४०.२२॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 23

ब्रह्मोवाच ।

इत्यादिसूक्तेन रिपून् उवाच ।

हरिं च तुष्टाव तदात्रिपुत्रः ॥ १४०.२३॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 24

आत्रेय उवाच ।

नाहं हरिर्नैव शची मदीया ।

नेयं पुरी नैव वनं तद् ऐन्द्रम् ।

स एव चेन्द्रो वृत्रहन्ता स वज्री ।

सहस्राक्षो गोत्रभिद् वज्रबाहुः ॥ १४०.२४॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 25

अहं तु विप्रो वेदविद् ब्रह्मवृन्दैः ।

समाविष्टो गौतमीतीरसंस्थः ।

यत्रायत्यां नाद्य वा सौख्यहेतुस्- ।

तच्चाकार्षं कर्म दुर्दैवयोगात् ॥ १४०.२५॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 26

असुरा ऊचुः ।

संहरस्वेदमात्रेय यद् इन्द्रस्य विडम्बनम् ।

क्षेमस्ते भविता सत्यं नान्यथा मुनिसत्तम ॥ १४०.२६॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 27

ब्रह्मोवाच ।

तदात्रेयोऽब्रवीद् वाक्यं यथा वक्ष्यन्ति मामिह ।

करोम्येव महाभागाः सत्येनाग्निं समालभे ॥ १४०.२७॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 28

एवमुक्त्वा स दैतेयांस्त्वष्टारं पुनरब्रवीत् ॥ १४०.२८॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 29

आत्रेय उवाच ।

यत् कृतं त्वत्र मत्प्रीत्यै ऐन्द्रं संहरस्व पुनः शीघ्रं रक्ष मां ब्राह्मणं मुनिम् ॥ १४०.२९॥

Brahma Purana

अध्याय 140, Verse 30

पुनर्देहि पदं मह्यमाश्रमं मृगपक्षिणः ।

वृक्षांश्च वारि यत्रासीन् न मे दिव्यैः प्रयोजनम् ।

सर्वमक्रममायातं न सुखाय मनीषिणाम् ॥ १४०.३०॥