अध्याय 132

ब्रह्मोवाच ।

यक्षिणीसंगमं नाम तीर्थं सर्वफलप्रदम् ।

तत्र स्नानेन दानेन सर्वान् कामान् अवाप्नुयात् ॥ १३२.१॥

यत्र यक्षेश्वरो देवो दर्शनाद् भुक्तिमुक्तिदः ।

तत्र च स्नानमात्रेण सत्त्रयागफलं लभेत् ॥ १३२.२॥

विश्वावसोः स्वसा नाम्ना पिप्पला गुरुहासिनी ।

ऋषीणां सत्त्रमगमद् गौतमीतीरवर्तिनाम् ॥ १३२.३॥

दृष्ट्वा तत्र ऋषीन् क्षामान् सा जहासातिगर्विता ।

या गत्वाश्रावय वौषड् अस्तु श्रौषड् इति स्थिरम् ॥ १३२.४॥

विस्वरेण ब्रुवती तां ते शेपुः स्राविणी भव ।

ततो नद्यभवत् तत्र यक्षिणीति सुविश्रुता ॥ १३२.५॥

ततो विश्वावसुः पूज्य ऋषीन् देवं त्रिलोचनम् ।

संगम्य चैव गौतम्या तां विशापामथाकरोत् ॥ १३२.६॥

ततः प्रभृति तत् तीर्थं यक्षिणीसंगमं स्मृतम् ।

तत्र स्नानादिदानेन सर्वान् कामान् अवाप्नुयात् ॥ १३२.७॥

विश्वावसोः प्रसन्नोऽभूद् यत्र शम्भुः शिवान्वितः ।

शैवं तत् परमं तीर्थं दुर्गातीर्थं च विश्रुतम् ॥ १३२.८॥

सर्वपापौघहरणं सर्वदुर्गतिनाशनम् ।

सर्वेषां तीर्थमुख्यानां तद् धि सारं महामुने ।

तीर्थं मुनिवरैः ख्यातं सर्वसिद्धिप्रदं नृणाम् ॥ १३२.९॥