अध्याय 13

ब्राह्मणा ऊचुः ।

पुरोर्वंशं वयं सूत श्रोतुमिच्छाम तत्त्वतः ।

द्रुह्यस्यानोर्यदोश्चैव तुर्वसोश्च पृथक् पृथक् ॥ १३.१॥

लोमहर्षण उवाच ।

श‍ृणुध्वं मुनिशार्दूलाः पुरोर्वंशं महात्मनः ।

विस्तरेणानुपूर्व्या च प्रथमं वदतो मम ॥ १३.२॥

पुरोः पुत्रः सुवीरोऽभून् मनस्युस्तस्य चात्मजः ।

राजा चाभयदो नाम मनस्योरभवत् सुतः ॥ १३.३॥

तथैवाभयदस्यासीत् सुधन्वा नाम पार्थिवः ।

सुधन्वनः सुबाहुश्च रौद्राश्वस्तस्य चात्मजः ॥ १३.४॥

रौद्राश्वस्य दशार्णेयुः कृकणेयुस्तथैव च ।

कक्षेयुस्थण्डिलेयुश्च सन्नतेयुस्तथैव च ॥ १३.५॥

ऋचेयुश्च जलेयुश्च स्थलेयुश्च महाबलः ।

धनेयुश्च वनेयुश्च पुत्रकाश्च दश स्त्रियः ॥ १३.६॥

भद्रा शूद्रा च मद्रा च शलदा मलदा तथा ।

खलदा च ततो विप्रा नलदा सुरसापि च ॥ १३.७॥

तथा गोचपला च स्त्री+ ।

रत्नकूटा च ता दश ।

ऋषिर्जातोऽत्रिवंशे च तासां भर्ता प्रभाकरः ॥ १३.८॥

भद्रायां जनयामास सुतं सोमं यशस्विनम् ।

स्वर्भानुना हते सूर्ये पतमाने दिवो महीम् ॥ १३.९॥

तमोभिभूते लोके च प्रभा येन प्रवर्तिता ।

स्वस्ति तेऽस्त्विति चोक्त्वा वै पतमानो दिवाकरः ॥ १३.१०॥

वचनात् तस्य विप्रर्षेर्न पपात दिवो महीम् ।

अत्रिश्रेष्ठानि गोत्राणि यश्चकार महातपाः ॥ १३.११॥

यज्ञेष्वत्रेर्बलं चैव देवैर्यस्य प्रतिष्ठितम् ।

स तासु जनयामास पुत्रिकास्वात्मकामजान् ॥ १३.१२॥

दश पुत्रान् महासत्त्वांस्तपस्युग्रे रतांस्तथा ।

ते तु गोत्रकरा विप्रा ऋषयो वेदपारगाः ॥ १३.१३॥

स्वस्त्यात्रेया इति ख्याताः किंच त्रिधनवर्जिताः ।

कक्षेयोस्तनयास्त्वासंस्त्रय एव महारथाः ॥ १३.१४॥

सभानरश्चाक्षुषश्च परमन्युस्तथैव च ।

सभानरस्य पुत्रस्तु विद्वान् कालानलो नृपः ॥ १३.१५॥

कालानलस्य धर्मज्ञः सृञ्जयो नाम वै सुतः ।

सृञ्जयस्याभवत् पुत्रो वीरो राजा पुरंजयः ॥ १३.१६॥

जनमेजयो मुनिश्रेष्ठाः पुरंजयसुतोऽभवत् ।

जनमेजयस्य राजर्षेर्महाशालोऽभवत् सुतः ॥ १३.१७॥

देवेषु स परिज्ञातः प्रतिष्ठितयशा भुवि ।

महामना नाम सुतो महाशालस्य विश्रुतः ॥ १३.१८॥

जज्ञे वीरः सुरगणैः पूजितः सुमहामनाः ।

महामनास्तु पुत्रौ द्वौ जनयामास भो द्विजाः ॥ १३.१९॥

उशीनरं च धर्मज्ञं तितिक्षुं च महाबलम् ।

उशीनरस्य पत्न्यस्तु पञ्च राजर्षिवंशजाः ॥ १३.२०॥

नृगा कृमिर्नवा दर्वा पञ्चमी च दृषद्वती ।

उशीनरस्य पुत्रास्तु पञ्च तासु कुलोद्वहाः ॥ १३.२१॥

तपसा चैव महता जाता वृद्धस्य चात्मजाः ।

नृगायास्तु नृगः पुत्रः कृम्यां कृमिरजायत ॥ १३.२२॥

नवायास्तु नवः पुत्रो दर्वायाः सुव्रतोऽभवत् ।

दृषद्वत्यास्तु संजज्ञे शिबिरौशीनरो नृपः ॥ १३.२३॥

शिबेस्तु शिबयो विप्रा यौधेयास्तु नृगस्य ह ।

नवस्य नवराष्ट्रं तु कृमेस्तु कृमिला पुरी ॥ १३.२४॥

सुव्रतस्य तथाम्बष्ठाः शिबिपुत्रान् निबोधत ।

शिबेस्तु शिबयः पुत्राश्चत्वारो लोकविश्रुताः ॥ १३.२५॥

वृषदर्भः सुवीरश्च केकयो मद्रकस्तथा ।

तेषां जनपदाः स्फीता केकया मद्रकास्तथा ॥ १३.२६॥

वृषदर्भाः सुवीराश्च तितिक्षोस्तु प्रजास्त्विमाः ।

तितिक्षुरभवद् राजा पूर्वस्यां दिशि भो द्विजाः ॥ १३.२७॥

उषद्रथो महावीर्यः फेनस्तस्य सुतोऽभवत् ।

फेनस्य सुतपा जज्ञे ततः सुतपसो बलिः ॥ १३.२८॥

जातो मानुषयोनौ तु स राजा काञ्चनेषुधिः ।

महायोगी स तु बलिर्बभूव नृपतिः पुरा ॥ १३.२९॥

पुत्रान् उत्पादयामास पञ्च वंशकरान् भुवि ।

अङ्गः प्रथमतो जज्ञे वङ्गः सुह्मस्तथैव च ॥ १३.३०॥