Brahma Purana

अध्याय 117

Containing 20 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 1

ब्रह्मोवाच ।

आत्मतीर्थमिति ख्यातं भुक्तिमुक्तिप्रदं नृणाम् ।

तस्य प्रभावं वक्ष्यामि यत्र ज्ञानेश्वरः शिवः ॥ ११७.१॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 2

दत्त इत्यपि विख्यातः सोऽत्रिपुत्रो हरप्रियः ।

दुर्वाससः प्रियो भ्राता सर्वज्ञानविशारदः ।

स गत्वा पितरं प्राह विनयेन प्रणम्य च ॥ ११७.२॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 3

दत्त उवाच ।

ब्रह्मज्ञानं कथं मे स्यात् कं पृच्छामि

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 4

ब्रह्मोवाच ।

तच्छ्रुत्वात्रिः पुत्रवाक्यं ध्यात्वा

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 5

अत्रिरुवाच ।

गौतमीं पुत्र गच्छ त्वं तत्र स्तुहि महेश्वरम् ।

स तु प्रीतो यदैव स्यात् तदा ज्ञानमवाप्स्यसि ॥ ११७.५॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 6

ब्रह्मोवाच ।

तथेत्युक्त्वा तदात्रेयो गङ्गां गत्वा शुचिर्यतः ।

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा भक्त्या तुष्टाव शंकरम् ॥ ११७.६॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 7

दत्त उवाच ।

संसारकूपे पतितोऽस्मि दैवान् ।

मोहेन गुप्तो भवदुःखपङ्के ।

अज्ञाननाम्ना तमसावृतोऽहम् ।

परं न विन्दामि सुराधिनाथ ॥ ११७.७॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 8

भिन्नस्त्रिशूलेन बलीयसाहम् ।

पापेन चिन्ताक्षुरपाटितश्च ।

तप्तोऽस्मि पञ्चेन्द्रियतीव्रतापैः ।

श्रान्तोऽस्मि संतारय सोमनाथ ॥ ११७.८॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 9

बद्धोऽस्मि दारिद्र्यमयैश्च बन्धैर् ।

हतोऽस्मि रोगानलतीव्रतापैः ।

क्रान्तोऽस्म्यहं मृत्युभुजंगमेन ।

भीतो भृशं किं करवाणि शम्भो ॥ ११७.९॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 10

भवाभवाभ्यामतिपीडितोऽहम् ।

तृष्णाक्षुधाभ्यां च रजस्तमोभ्याम् ।

ईदृक्षया जरया चाभिभूतः ।

पश्यावस्थां कृपया मेऽद्य नाथ ॥ ११७.१०॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 11

कामेन कोपेन च मत्सरेण ।

दम्भेन दर्पादिभिरप्यनेकैः ।

एकैकशः कष्टगतोऽस्मि विद्धस्- ।

त्वं नाथवद् वारय नाथ शत्रून् ॥ ११७.११॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 12

कस्यापि कश्चित् पतितस्य पुंसो ।

दुःखप्रणोदी भवतीति सत्यम् ।

विना भवन्तं मम सोमनाथ ।

कुत्रापि कारुण्यवचोऽपि नास्ति ॥ ११७.१२॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 13

तावत् स कोपो भयमोहदुःखान्य् ।

अज्ञानदारिद्र्यरुजस्तथैव ।

कामादयो मृत्युरपीह यावन् ।

नमः शिवायेति न वच्मि वाक्यम् ॥ ११७.१३॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 14

न मेऽस्ति धर्मो न च मेऽस्ति भक्तिर् ।

नाहं विवेकी करुणा कुतो मे ।

दातासि तेनाशु शरण्य चित्ते ।

निधेहि सोमेति पदं मदीये ॥ ११७.१४॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 15

याचे न चाहं सुरभूपतित्वम् ।

हृत्पद्ममध्ये मम सोमनाथ ।

श्रीसोमपादाम्बुजसंनिधानम् ।

याचे विचार्यैव च तत् कुरुष्व ॥ ११७.१५॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 16

यथा तवाहं विदितोऽस्मि पापस्- ।

तथापि विज्ञापनमाश‍ृणुष्व ।

संश्रूयते यत्र वचः शिवेति ।

तत्र स्थितिः स्यान् मम सोमनाथ ॥ ११७.१६॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 17

गौरीपते शंकर सोमनाथ ।

विश्वेश कारुण्यनिधेऽखिलात्मन् ।

संस्तूयते यत्र सदेति तत्र ।

केषामपि स्यात् कृतिनां निवासः ॥ ११७.१७॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 18

ब्रह्मोवाच ।

इत्यात्रेयस्तुतिं श्रुत्वा तुतोष भगवान् हरः ।

वरदोऽस्मीति तं प्राह योगिनं विश्वकृद् भवः ॥ ११७.१८॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 19

आत्रेय उवाच ।

आत्मज्ञानं च मुक्तिं च भुक्तिं च विपुलां त्वयि ।

तीर्थस्यापि च माहात्म्यं वरोऽयं त्रिदशार्चित ॥ ११७.१९॥

Brahma Purana

अध्याय 117, Verse 20

ब्रह्मोवाच ।

एवमस्त्विति तं शम्भुरुक्त्वा चान्तरधीयत ।

ततः प्रभृति तत् तीर्थमात्मतीर्थं विदुर्बुधाः ।

तत्र स्नानेन दानेन मुक्तिः स्याद् इह नारद ॥ ११७.२०॥