Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17

Containing 38 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 1

मैत्रेय उवाच ।

एवं स भगवान् वैन्यः ख्यापितो गुणकर्मभिः ।

छन्दयामास तान् कामैः प्रतिपूज्याभिनन्द्य च ॥ १॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 2

ब्राह्मणप्रमुखान् वर्णान् भृत्यामात्यपुरोधसः ।

पौरान् जानपदान् श्रेणीः प्रकृतीः समपूजयत् ॥ २॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 3

विदुर उवाच ।

कस्माद्दधार गोरूपं धरित्री बहुरूपिणी ।

यां दुदोह पृथुस्तत्र को वत्सो दोहनं च किम् ॥ ३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 4

प्रकृत्या विषमा देवी कृता तेन समा कथम् ।

तस्य मेध्यं हयं देवः कस्य हेतोरपाहरत् ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 5

सनत्कुमाराद्भगवतो ब्रह्मन् ब्रह्मविदुत्तमात् ।

लब्ध्वा ज्ञानं सविज्ञानं राजर्षिः कां गतिं गतः ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 6

यच्चान्यदपि कृष्णस्य भवान् भगवतः प्रभोः ।

श्रवः सुश्रवसः पुण्यं पूर्वदेहकथाश्रयम् ॥ ६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 7

भक्ताय मेऽनुरक्ताय तव चाधोक्षजस्य च ।

वक्तुमर्हसि योऽदुह्यद्वैन्यरूपेण गामिमाम् ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 8

सूत उवाच ।

चोदितो विदुरेणैवं वासुदेवकथां प्रति ।

प्रशस्य तं प्रीतमना मैत्रेयः प्रत्यभाषत ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 9

मैत्रेय उवाच ।

यदाभिषिक्तः पृथुरङ्ग विप्रै- रामन्त्रितो जनतायाश्च पालः ।

प्रजा निरन्ने क्षितिपृष्ठ एत्य क्षुत्क्षामदेहाः पतिमभ्यवोचन् ॥ ९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 10

वयं राजञ्जाठरेणाभितप्ता यथाग्निना कोटरस्थेन वृक्षाः ।

त्वामद्य याताः शरणं शरण्यं यः साधितो वृत्तिकरः पतिर्नः ॥ १०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 11

तन्नो भवानीहतु रातवेऽन्नं क्षुधार्दितानां नरदेवदेव ।

यावन्न नङ्क्ष्यामह उज्झितोर्जा वार्तापतिस्त्वं किल लोकपालः ॥ ११॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 12

मैत्रेय उवाच ।

पृथुः प्रजानां करुणं निशम्य परिदेवितम् ।

दीर्घं दध्यौ कुरुश्रेष्ठ निमित्तं सोऽन्वपद्यत ॥ १२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 13

इति व्यवसितो बुद्ध्या प्रगृहीतशरासनः ।

सन्दधे विशिखं भूमेः क्रुद्धस्त्रिपुरहा यथा ॥ १३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 14

प्रवेपमाना धरणी निशाम्योदायुधं च तम् ।

गौः सत्यपाद्रवद्भीता मृगीव मृगयुद्रुता ॥ १४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 15

तामन्वधावत्तद्वैन्यः कुपितोऽत्यरुणेक्षणः ।

शरं धनुषि सन्धाय यत्र यत्र पलायते ॥ १५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 16

सा दिशो विदिशो देवी रोदसी चान्तरं तयोः ।

धावन्ती तत्र तत्रैनं ददर्शानूद्यतायुधम् ॥ १६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 17

लोके नाविन्दत त्राणं वैन्यान्मृत्योरिव प्रजाः ।

त्रस्ता तदा निववृते हृदयेन विदूयता ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 17

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां चतुर्थस्कन्धे धरित्रीनिग्रहो नाम सप्तदशोऽध्यायः ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 18

उवाच च महाभागं धर्मज्ञाऽऽपन्नवत्सल ।

त्राहि मामपि भूतानां पालनेऽवस्थितो भवान् ॥ १८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 19

स त्वं जिघांससे कस्माद्दीनामकृतकिल्बिषाम् ।

अहनिष्यत्कथं योषां धर्मज्ञ इति यो मतः ॥ १९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 20

प्रहरन्ति न वै स्त्रीषु कृतागःस्वपि जन्तवः ।

किमुत त्वद्विधा राजन् करुणा दीनवत्सलाः ॥ २०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 21

मां विपाट्याजरां नावं यत्र विश्वं प्रतिष्ठितम् ।

आत्मानं च प्रजाश्चेमाः कथमम्भसि धास्यसि ॥ २१॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 22

पृथुरुवाच ।

वसुधे त्वां वधिष्यामि मच्छासनपराङ्मुखीम् ।

भागं बर्हिषि या वृङ्क्ते न तनोति च नो वसु ॥ २२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 23

यवसं जग्ध्यनुदिनं नैव दोग्ध्यौधसं पयः ।

तस्यामेवं हि दुष्टायां दण्डो नात्र न शस्यते ॥ २३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 24

त्वं खल्वोषधिबीजानि प्राक्सृष्टानि स्वयम्भुवा ।

न मुञ्चस्यात्मरुद्धानि मामवज्ञाय मन्दधीः ॥ २४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 25

अमूषां क्षुत्परीतानामार्तानां परिदेवितम् ।

शमयिष्यामि मद्बाणैर्भिन्नायास्तव मेदसा ॥ २५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 26

पुमान् योषिदुत क्लीब आत्मसम्भावनोऽधमः ।

भूतेषु निरनुक्रोशो नृपाणां तद्वधोऽवधः ॥ २६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 27

त्वां स्तब्धां दुर्मदां नीत्वा मायागां तिलशः शरैः ।

आत्मयोगबलेनेमा धारयिष्याम्यहं प्रजाः ॥ २७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 28

एवं मन्युमयीं मूर्तिं कृतान्तमिव बिभ्रतम् ।

प्रणता प्राञ्जलिः प्राह मही सञ्जातवेपथुः ॥ २८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 17, Verse 29

धरोवाच ।

नमः परस्मै पुरुषाय मायया विन्यस्तनानातनवे गुणात्मने ।

नमः स्वरूपानुभवेन निर्धुत- द्रव्यक्रियाकारकविभ्रमोर्मये ॥ २९॥