Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7

Containing 63 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 1

मैत्रेय उवाच ।

इत्यजेनानुनीतेन भवेन परितुष्यता ।

अभ्यधायि महाबाहो प्रहस्य श्रूयतामिति ॥ १॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 2

महादेव उवाच ।

नाघं प्रजेश बालानां वर्णये नानुचिन्तये ।

देवमायाभिभूतानां दण्डस्तत्र धृतो मया ॥ २॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 3

प्रजापतेर्दग्धशीर्ष्णो भवत्वजमुखं शिरः ।

मित्रस्य चक्षुषेक्षेत भागं स्वं बर्हिषो भगः ॥ ३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 4

पूषा तु यजमानस्य दद्भिर्जक्षतु पिष्टभुक् ।

देवाः प्रकृतसर्वाङ्गा ये म उच्छेषणं ददुः ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 5

बाहुभ्यामश्विनोः पूष्णो हस्ताभ्यां कृतबाहवः ।

भवन्त्वध्वर्यवश्चान्ये बस्तश्मश्रुर्भृगुर्भवेत् ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 6

मैत्रेय उवाच ।

तदा सर्वाणि भूतानि श्रुत्वा मीढुष्टमोदितम् ।

परितुष्टात्मभिस्तात साधु साध्वित्यथाब्रुवन् ॥ ६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 7

ततो मीढ्वांसमामन्त्र्य शुनासीराः सहर्षिभिः ।

भूयस्तद्देवयजनं समीढ्वद्वेधसो ययुः ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 7

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां चतुर्थस्कन्धे दक्षयज्ञसन्धानं नाम सप्तमोऽध्यायः ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 8

विधाय कार्त्स्न्येन च तद्यदाह भगवान् भवः ।

सन्दधुः कस्य कायेन सवनीयपशोः शिरः ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 9

सन्धीयमाने शिरसि दक्षो रुद्राभिवीक्षितः ।

सद्यः सुप्त इवोत्तस्थौ ददृशे चाग्रतो मृडम् ॥ ९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 10

तदा वृषध्वजद्वेषकलिलात्मा प्रजापतिः ।

शिवावलोकादभवच्छरद्ध्रद इवामलः ॥ १०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 11

भवस्तवाय कृतधीर्नाशक्नोदनुरागतः ।

औत्कण्ठ्याद्बाष्पकलया सम्परेतां सुतां स्मरन् ॥ ११॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 12

कृच्छ्रात्संस्तभ्य च मनः प्रेमविह्वलितः सुधीः ।

शशंस निर्व्यलीकेन भावेनेशं प्रजापतिः ॥ १२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 13

दक्ष उवाच ।

भूयाननुग्रह अहो भवता कृतो मे दण्डस्त्वया मयि भृतो यदपि प्रलब्धः ।

न ब्रह्मबन्धुषु च वां भगवन्नवज्ञा तुभ्यं हरेश्च कुत एव धृतव्रतेषु ॥ १३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 14

विद्यातपोव्रतधरान् मुखतः स्म विप्रान् ब्रह्मात्मतत्त्वमवितुं प्रथमं त्वमस्राक् ।

तद्ब्राह्मणान् परम सर्वविपत्सु पासि पालः पशूनिव विभो प्रगृहीतदण्डः ॥ १४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 15

योऽसौ मयाविदिततत्त्वदृशा सभायां क्षिप्तो दुरुक्तिविशिखैर्विगणय्य तन्माम् ।

अर्वाक्पतन्तमर्हत्तम निन्दयापा- द्दृष्ट्याऽऽर्द्रया स भगवान् स्वकृतेन तुष्येत् ॥ १५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 16

मैत्रेय उवाच ।

क्षमाप्यैवं स मीढ्वांसं ब्रह्मणा चानुमन्त्रितः ।

कर्म सन्तानयामास सोपाध्यायर्त्विगादिभिः ॥ १६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 17

वैष्णवं यज्ञसन्तत्यै त्रिकपालं द्विजोत्तमाः ।

पुरोडाशं निरवपन् वीरसंसर्गशुद्धये ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 18

अध्वर्युणाऽऽत्तहविषा यजमानो विशाम्पते ।

धिया विशुद्धया दध्यौ तथा प्रादुरभूद्धरिः ॥ १८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 19

तदा स्वप्रभया तेषां द्योतयन्त्या दिशो दश ।

मुष्णंस्तेज उपानीतस्तार्क्ष्येण स्तोत्रवाजिना ॥ १९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 20

श्यामो हिरण्यरशनोऽर्ककिरीटजुष्टो नीलालकभ्रमरमण्डितकुण्डलास्यः ।

कम्ब्वब्जचक्रशरचापगदासिचर्म- व्यग्रैर्हिरण्मयभुजैरिव कर्णिकारः ॥ २०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 21

वक्षस्यधिश्रितवधूर्वनमाल्युदार- हासावलोककलया रमयंश्च विश्वम् ।

पार्श्वभ्रमद्व्यजनचामरराजहंसः श्वेतातपत्रशशिनोपरि रज्यमानः ॥ २१॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 22

तमुपागतमालक्ष्य सर्वे सुरगणादयः ।

प्रणेमुः सहसोत्थाय ब्रह्मेन्द्रत्र्यक्षनायकाः ॥ २२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 23

तत्तेजसा हतरुचः सन्नजिह्वाः ससाध्वसाः ।

मूर्ध्ना धृताञ्जलिपुटा उपतस्थुरधोक्षजम् ॥ २३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 24

अप्यर्वाग्वृत्तयो यस्य महि त्वात्मभुवादयः ।

यथामति गृणन्ति स्म कृतानुग्रहविग्रहम् ॥ २४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 25

दक्षो गृहीतार्हणसादनोत्तमं यज्ञेश्वरं विश्वसृजां परं गुरुम् ।

सुनन्दनन्दाद्यनुगैर्वृतं मुदा गृणन् प्रपेदे प्रयतः कृताञ्जलिः ॥ २५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 26

दक्ष उवाच ।

शुद्धं स्वधाम्न्युपरताखिलबुद्ध्यवस्थं चिन्मात्रमेकमभयं प्रतिषिध्य मायाम् ।

तिष्ठंस्तयैव पुरुषत्वमुपेत्य तस्या- मास्तेभवानपरिशुद्ध इवात्मतन्त्रः ॥ २६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 27

ऋत्विज ऊचुः ।

तत्त्वं न ते वयमनञ्जन रुद्रशापात् कर्मण्यवग्रहधियो भगवन् विदामः ।

धर्मोपलक्षणमिदं त्रिवृदध्वराख्यं ज्ञातं यदर्थमधिदैवमदो व्यवस्थाः ॥ २७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 28

सदस्या ऊचुः ।

उत्पत्त्यध्वन्यशरण उरुक्लेशदुर्गेऽन्तकोग्र- व्यालान्विष्टे विषयमृगतृष्णाऽऽत्मगेहोरुभारः ।

द्वन्द्वश्वभ्रे खलमृगभये शोकदावेऽज्ञसार्थः पादौकस्ते शरणद कदा याति कामोपसृष्टः ॥ २८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ४, अध्याय 7, Verse 29

रुद्र उवाच ।

तव वरद वराङ्घ्रावाशिषेहाखिलार्थे ह्यपि मुनिभिरसक्तैरादरेणार्हणीये ।

यदि रचितधियं माविद्यलोकोऽपविद्धं जपति न गणये तत्त्वत्परानुग्रहेण ॥ २९॥