Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4

Containing 83 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 1

सूत उवाच ।

अथ वैष्णवचित्तेषु दृष्ट्वा भक्तिमलौकिकीम् ।

निजलोकं परित्यज्य भगवान् भक्तवत्सलः ॥ १॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 2

वनमाली घनश्यामः पीतवासा मनोहरः ।

काञ्चीकलापरुचिरो लसन्मुकुटकुण्डलः ॥ २॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 3

त्रिभङ्गललितश्चारुकौस्तुभेन विराजितः ।

कोटिमन्मथलावण्यो हरिचन्दनचर्चितः ॥ ३॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 4

परमानन्दचिन्मूर्तिर्मधुरो मुरलीधरः ।

आविवेश स्वभक्तानां हृदयान्यमलानि च ॥ ४॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 4

इति श्रीपद्मपुराणे उत्तरखण्डे श्रीमद्भागवतमाहात्म्ये विप्रमोक्षो नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 5

वैकुण्ठवासिनो ये च वैष्णवा उद्धवादयः ।

तत्कथाश्रवणार्थं ते गूढरूपेण संस्थिताः ॥ ५॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 6

तदा जयजयारावो रसपुष्टिरलौकिकी ।

चूर्णप्रसूनवृष्टिश्च मुहुः शङ्खरवोऽप्यभूत् ॥ ६॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 7

तत्सभासंस्थितानां च देहगेहात्मविस्मृतिः ।

दृष्ट्वा च तन्मयावस्थां नारदो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 8

अलौकिकोऽयं महिमा मुनीश्वराः सप्ताहजन्योऽद्य विलोकितो मया ।

मूढाः शठा ये पशुपक्षिणोऽत्र सर्वेऽपि निष्पापतमा भवन्ति ॥ ८॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 9

अतो नृलोके ननु नास्ति किञ्चित् चित्तस्य शोधाय कलौ पवित्रम् ।

अघौघविध्वंसकरं तथैव कथासमानं भुवि नास्ति चान्यत् ॥ ९॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 10

के के विशुध्यन्ति वदन्तु मह्यं सप्ताहयज्ञेन कथामयेन ।

कृपालुभिर्लोकहितं विचार्य प्रकाशितः कोऽपि नवीनमार्गः ॥ १०॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 11

कुमारा ऊचुः ।

ये मानवाः पापकृतस्तु सर्वदा सदा दुराचाररता विमार्गगाः ।

क्रोधाग्निदग्धाः कुटिलाश्च कामिनः सप्ताहयज्ञेन कलौ पुनन्ति ते ॥ ११॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 12

सत्येन हीनाः पितृमातृदूषका- स्तृष्णाकुलाश्चाश्रमधर्मवर्जिताः ।

ये दाम्भिकाः मत्सरिणोऽपि हिंसकाः सप्ताहयज्ञेन कलौ पुनन्ति ते ॥ १२॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 13

पञ्चोग्रपापाश्छलछद्मकारिणः क्रूराः पिशाचा इव निर्दयाश्च ये ।

ब्रह्मस्वपुष्टा व्यभिचारकारिणः सप्ताहयज्ञेन कलौ पुनन्ति ते ॥ १३॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 14

कायेन वाचा मनसापि पातकं नित्यं प्रकुर्वन्ति शठा हठेन ये ।

परस्वपुष्टा मलिना दुराशयाः सप्ताहयज्ञेन कलौ पुनन्ति ते ॥ १४॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 15

अत्र ते कीर्तयिष्याम इतिहासं पुरातनम् ।

यस्य श्रवणमात्रेण पापहानिः प्रजायते ॥ १५॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 16

तुङ्गभद्रातटे पूर्वमभूत्पत्तनमुत्तमम् ।

यत्र वर्णाः स्वधर्मेण सत्यसत्कर्मतत्पराः ॥ १६॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 17

आत्मदेवः पुरे तस्मिन् सर्ववेदविशारदः ।

श्रौतस्मार्तेषु निष्णातो द्वितीय इव भास्करः ॥ १७॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 18

भिक्षुको वित्तवाँल्लोके तत्प्रिया धुन्धुली स्मृता ।

स्ववाक्यस्थापिका नित्यं सुन्दरी सुकुलोद्भवा ॥ १८॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 19

लोकवार्तारता क्रूरा प्रायशो बहुजल्पिका ।

शूरा च गृहकृत्येषु कृपणा कलहप्रिया ॥ १९॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 20

एवं निवसतोः प्रेम्णा दम्पत्यो रममाणयोः ।

अर्थाः कामास्तयोरासन्न सुखाय गृहादिकम् ॥ २०॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 21

पश्चाद्धर्माः समारब्धास्ताभ्यां सन्तानहेतवे ।

गोभूहिरण्यवासांसि दीनेभ्यो यच्छतस्तदा ॥ २१॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 22

धनार्धं धर्ममार्गेण ताभ्यां नीतं तथापि च ।

न पुत्रो नापि वा पुत्री ततश्चिन्तातुरो भृशम् ॥ २२॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 23

एकदा स द्विजो दुःखाद्गृहं त्यक्त्वा वनं गतः ।

मध्याह्ने तृषितो जातस्तडागं समुपेयिवान् ॥ २३॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 24

पीत्वा जलं निषण्णस्तु प्रजादुःखेन कर्शितः ।

मुहूर्तादपि तत्रैव सन्न्यासी कश्चिदागतः ॥ २४॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 25

दृष्ट्वा पीतजलं तं तु विप्रो यातस्तदन्तिकम् ।

नत्वा च पादयोस्तस्य निःश्वसन् संस्थितः पुरः ॥ २५॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 26

यतिरुवाच ।

कथं रोदिषि विप्र त्वं का ते चिन्ता बलीयसी ।

वद त्वं सत्वरं मह्यं स्वस्य दुःखस्य कारणम् ॥ २६॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 27

ब्राह्मण उवाच ।

किं ब्रवीमि ऋषे दुःखं पूर्वपापेन सञ्चितम् ।

मदीयाः पूर्वजास्तोयं कवोष्णमुपभुञ्जते ॥ २७॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 28

मद्दत्तं नैव गृह्णन्ति प्रीत्या देवा द्विजादयः ।

प्रजादुःखेन शून्योऽहं प्राणांस्त्यक्तुमिहागतः ॥ २८॥

Bhagavata Purana

माहात्म्यम्, अध्याय 4, Verse 29

धिग्जीवितं प्रजाहीनं धिग्गृहं च प्रजां विना ।

धिग्धनं चानपत्यस्य धिक्कुलं सन्ततिं विना ॥ २९॥