Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4

Containing 38 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 1

उद्धव उवाच ।

अथ ते तदनुज्ञाता भुक्त्वा पीत्वा च वारुणीम् ।

तया विभ्रंशितज्ञाना दुरुक्तैर्मर्म पस्पृशुः ॥ १॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 2

तेषां मैरेयदोषेण विषमीकृतचेतसाम् ।

निम्लोचति रवावासीद्वेणूनामिव मर्दनम् ॥ २॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 3

भगवान् स्वात्ममायाया गतिं तामवलोक्य सः ।

सरस्वतीमुपस्पृश्य वृक्षमूलमुपाविशत् ॥ ३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 4

अहं चोक्तो भगवता प्रपन्नार्तिहरेण ह ।

बदरीं त्वं प्रयाहीति स्वकुलं सञ्जिहीर्षुणा ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 4

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां तृतीयस्कन्धे विदुरोद्धवसंवादे चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 5

अथापि तदभिप्रेतं जानन्नहमरिन्दम ।

पृष्ठतोऽन्वगमं भर्तुः पादविश्लेषणाक्षमः ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 6

अद्राक्षमेकमासीनं विचिन्वन् दयितं पतिम् ।

श्रीनिकेतं सरस्वत्यां कृतकेतमकेतनम् ॥ ६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 7

श्यामावदातं विरजं प्रशान्तारुणलोचनम् ।

दोर्भिश्चतुर्भिर्विदितं पीतकौशाम्बरेण च ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 8

वाम ऊरावधिश्रित्य दक्षिणाङ्घ्रिसरोरुहम् ।

अपाश्रितार्भकाश्वत्थमकृशं त्यक्तपिप्पलम् ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 9

तस्मिन्महाभागवतो द्वैपायनसुहृत्सखा ।

लोकाननुचरन् सिद्ध आससाद यदृच्छया ॥ ९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 10

तस्यानुरक्तस्य मुनेर्मुकुन्दः प्रमोदभावानतकन्धरस्य ।

आश‍ृण्वतो मामनुरागहास- समीक्षया विश्रमयन्नुवाच ॥ १०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 11

श्रीभगवानुवाच ।

वेदाहमन्तर्मनसीप्सितं ते ददामि यत्तद्दुरवापमन्यैः ।

सत्रे पुरा विश्वसृजां वसूनां मत्सिद्धिकामेन वसो त्वयेष्टः ॥ ११॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 12

स एष साधो चरमो भवाना- मासादितस्ते मदनुग्रहो यत् ।

यन्मां नृलोकान् रह उत्सृजन्तं दिष्ट्या ददृश्वान् विशदानुवृत्त्या ॥ १२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 13

पुरा मया प्रोक्तमजाय नाभ्ये पद्मे निषण्णाय ममादिसर्गे ।

ज्ञानं परं मन्महिमावभासं यत्सूरयो भागवतं वदन्ति ॥ १३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 14

इत्यादृतोक्तः परमस्य पुंसः प्रतिक्षणानुग्रहभाजनोऽहम् ।

स्नेहोत्थरोमा स्खलिताक्षरस्तं मुञ्चञ्छुचः प्राञ्जलिराबभाषे ॥ १४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 15

को न्वीश ते पादसरोजभाजां सुदुर्लभोऽर्थेषु चतुर्ष्वपीह ।

तथापि नाहं प्रवृणोमि भूमन् भवत्पदाम्भोजनिषेवणोत्सुकः ॥ १५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 16

कर्माण्यनीहस्य भवोऽभवस्य ते दुर्गाश्रयोऽथारिभयात्पलायनम् ।

कालात्मनो यत्प्रमदायुताश्रमः स्वात्मन् रतेः खिद्यति धीर्विदामिह ॥ १६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 17

मन्त्रेषु मां वा उपहूय यत्त्व- मकुण्ठिताखण्डसदात्मबोधः ।

पृच्छेः प्रभो मुग्द्ध इवाप्रमत्तः तन्नो मनो मोहयतीव देव ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 18

ज्ञानं परं स्वात्मरहःप्रकाशं प्रोवाच कस्मै भगवान् समग्रम् ।

अपि क्षमं नो ग्रहणाय भर्तः वदाञ्जसा यद्वृजिनं तरेम ॥ १८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 19

इत्यावेदितहार्दाय मह्यं स भगवान् परः ।

आदिदेशारविन्दाक्ष आत्मनः परमां स्थितिम् ॥ १९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 20

स एवमाराधितपादतीर्था- दधीततत्त्वात्मविबोधमार्गः ।

प्रणम्य पादौ परिवृत्य देव- मिहागतोऽहं विरहातुरात्मा ॥ २०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 21

सोऽहं तद्दर्शनाह्लादवियोगार्तियुतः प्रभो ।

गमिष्ये दयितं तस्य बदर्याश्रममण्डलम् ॥ २१॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 22

यत्र नारायणो देवो नरश्च भगवान् ऋषिः ।

मृदु तीव्रं तपो दीर्घं तेपाते लोकभावनौ ॥ २२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 23

श्रीशुक उवाच ।

इत्युद्धवादुपाकर्ण्य सुहृदां दुःसहं वधम् ।

ज्ञानेनाशमयत्क्षत्ता शोकमुत्पतितं बुधः ॥ २३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 24

स तं महाभागवतं व्रजन्तं कौरवर्षभः ।

विश्रम्भादभ्यधत्तेदं मुख्यं कृष्णपरिग्रहे ॥ २४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 25

विदुर उवाच ।

ज्ञानं परं स्वात्मरहःप्रकाशं यदाह योगेश्वर ईश्वरस्ते ।

वक्तुं भवान्नोऽर्हति यद्धि विष्णो- र्भृत्याः स्वभृत्यार्थकृतश्चरन्ति ॥ २५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 26

उद्धव उवाच ।

ननु ते तत्त्वसंराध्य ऋषिः कौषारवोऽन्ति मे ।

साक्षाद्भगवताऽऽदिष्टो मर्त्यलोकं जिहासता ॥ २६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 27

श्रीशुक उवाच ।

इति सह विदुरेण विश्वमूर्ते- र्गुणकथया सुधया प्लावितोरुतापः ।

क्षणमिव पुलिने यमस्वसुस्तां समुषित औपगविर्निशां ततोऽगात् ॥ २७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 28

राजोवाच ।

निधनमुपगतेषु वृष्णिभोजे- ष्वधिरथयूथपयूथपेषु मुख्यः ।

स तु कथमवशिष्ट उद्धवो य- द्धरिरपि तत्यज आकृतिं त्र्यधीशः ॥ २८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ३, अध्याय 4, Verse 29

श्रीशुक उवाच ।

ब्रह्मशापापदेशेन कालेनामोघवाञ्छितः ।

संहृत्य स्वकुलं नूनं त्यक्ष्यन् देहमचिन्तयत् ॥ २९॥