Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8

Containing 58 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 1

नारद उवाच ।

अथ दैत्यसुताः सर्वे श्रुत्वा तदनुवर्णितम् ।

जगृहुर्निरवद्यत्वान्नैव गुर्वनुशिक्षितम् ॥ १॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 2

अथाचार्यसुतस्तेषां बुद्धिमेकान्तसंस्थिताम् ।

आलक्ष्य भीतस्त्वरितो राज्ञ आवेदयद्यथा ॥ २॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 3

श्रुत्वा तदप्रियं दैत्यो दुःसहं तनयानयम् ।

कोपावेशचलद्गात्रः पुत्रं हन्तुं मनो दधे ॥ ३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 4

क्षिप्त्वा परुषया वाचा प्रह्लादमतदर्हणम् ।

आहेक्षमाणः पापेन तिरश्चीनेन चक्षुषा ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 5

प्रश्रयावनतं दान्तं बद्धाञ्जलिमवस्थितम् ।

सर्पः पदाहत इव श्वसन् प्रकृतिदारुणः ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 6

हे दुर्विनीत मन्दात्मन् कुलभेदकराधम ।

स्तब्धं मच्छासनोद्धूतं नेष्ये त्वाद्य यमक्षयम् ॥ ६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 7

क्रुद्धस्य यस्य कम्पन्ते त्रयो लोकाः सहेश्वराः ।

तस्य मेऽभीतवन्मूढ शासनं किं बलोऽत्यगाः ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 8

प्रह्लाद उवाच ।

न केवलं मे भवतश्च राजन् स वै बलं बलिनां चापरेषाम् ।

परेऽवरेऽमी स्थिरजङ्गमा ये ब्रह्मादयो येन वशं प्रणीताः ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 8

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे प्रह्लादानुचरिते दैत्यराजवधे नरसिंहस्तवो नामाष्टमोऽध्यायः ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 9

स ईश्वरः काल उरुक्रमोऽसा- वोजःसहःसत्त्वबलेन्द्रियात्मा ।

स एव विश्वं परमः स्वशक्तिभिः सृजत्यवत्यत्ति गुणत्रयेशः ॥ ९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 10

जह्यासुरं भावमिमं त्वमात्मनः समं मनो धत्स्व न सन्ति विद्विषः ।

ऋतेऽजितादात्मन उत्पथस्थिता- त्तद्धि ह्यनन्तस्य महत्समर्हणम् ॥ १०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 11

दस्यून् पुरा षण् न विजित्य लुम्पतो मन्यन्त एके स्वजिता दिशो दश ।

जितात्मनो ज्ञस्य समस्य देहिनां साधोः स्वमोहप्रभवाः कुतः परे ॥ ११॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 12

हिरण्यकशिपुरुवाच ।

व्यक्तं त्वं मर्तुकामोऽसि योऽतिमात्रं विकत्थसे ।

मुमूर्षूणां हि मन्दात्मन् ननु स्युर्विप्लवा गिरः ॥ १२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 13

यस्त्वया मन्दभाग्योक्तो मदन्यो जगदीश्वरः ।

क्वासौ यदि स सर्वत्र कस्मात्स्तम्भे न दृश्यते ॥ १३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 14

सोऽहं विकत्थमानस्य शिरः कायाद्धरामि ते ।

गोपायेत हरिस्त्वाद्य यस्ते शरणमीप्सितम् ॥ १४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 15

एवं दुरुक्तैर्मुहुरर्दयन् रुषा सुतं महाभागवतं महासुरः ।

खड्गं प्रगृह्योत्पतितो वरासना- त्स्तम्भं तताडातिबलः स्वमुष्टिना ॥ १५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 16

तदैव तस्मिन्निनदोऽतिभीषणो बभूव येनाण्डकटाहमस्फुटत् ।

यं वै स्वधिष्ण्योपगतं त्वजादयः श्रुत्वा स्वधामात्ययमङ्ग मेनिरे ॥ १६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 17

स विक्रमन् पुत्रवधेप्सुरोजसा निशम्य निर्ह्रादमपूर्वमद्भुतम् ।

अन्तःसभायां न ददर्श तत्पदं वितत्रसुर्येन सुरारियूथपाः ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 18

सत्यं विधातुं निजभृत्यभाषितं व्याप्तिं च भूतेष्वखिलेषु चात्मनः ।

अदृश्यतात्यद्भुतरूपमुद्वहन् स्तम्भे सभायां न मृगं न मानुषम् ॥ १८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 19

स सत्त्वमेनं परितोऽपि पश्यन् स्तम्भस्य मध्यादनु निर्जिहानम् ।

नायं मृगो नापि नरो विचित्र- महो किमेतन्नृमृगेन्द्ररूपम् ॥ १९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 20

मीमांसमानस्य समुत्थितोऽग्रतो नृसिंहरूपस्तदलं भयानकम् ।

प्रतप्तचामीकरचण्डलोचनं स्फुरत्सटाकेसरजृम्भिताननम् ॥ २०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 21

करालदंष्ट्रं करवालचञ्चल- क्षुरान्तजिह्वं भ्रुकुटीमुखोल्बणम् ।

स्तब्धोर्ध्वकर्णं गिरिकन्दराद्भुत- व्यात्तास्यनासं हनुभेदभीषणम् ॥ २१॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 22

दिविस्पृशत्कायमदीर्घपीवर- ग्रीवोरुवक्षःस्थलमल्पमध्यमम् ।

चन्द्रांशुगौरैश्छुरितं तनूरुहै- र्विष्वग्भुजानीकशतं नखायुधम् ॥ २२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 23

दुरासदं सर्वनिजेतरायुध- प्रवेकविद्रावितदैत्यदानवम् ।

प्रायेण मेऽयं हरिणोरुमायिना वधः स्मृतोऽनेन समुद्यतेन किम् ॥ २३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 24

एवं ब्रुवंस्त्वभ्यपतद्गदायुधो नदन् नृसिंहं प्रति दैत्यकुञ्जरः ।

अलक्षितोऽग्नौ पतितः पतङ्गमो यथा नृसिंहौजसि सोऽसुरस्तदा ॥ २४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 25

न तद्विचित्रं खलु सत्त्वधामनि स्वतेजसा यो नु पुरापिबत्तमः ।

ततोऽभिपद्याभ्यहनन्महासुरो रुषा नृसिंहं गदयोरुवेगया ॥ २५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 26

तं विक्रमन्तं सगदं गदाधरो महोरगं तार्क्ष्यसुतो यथाग्रहीत् ।

स तस्य हस्तोत्कलितस्तदासुरो विक्रीडतो यद्वदहिर्गरुत्मतः ॥ २६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 27

असाध्वमन्यन्त हृतौकसोऽमरा घनच्छदा भारत सर्वधिष्ण्यपाः ।

तं मन्यमानो निजवीर्यशङ्कितं यद्धस्तमुक्तो नृहरिं महासुरः ।

पुनस्तमासज्जत खड्गचर्मणी प्रगृह्य वेगेन जितश्रमो मृधे ॥ २७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 28

तं श्येनवेगं शतचन्द्रवर्त्मभि- श्चरन्तमच्छिद्रमुपर्यधो हरिः ।

कृत्वाट्टहासं खरमुत्स्वनोल्बणं निमीलिताक्षं जगृहे महाजवः ॥ २८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 8, Verse 29

विष्वक्स्फुरन्तं ग्रहणातुरं हरि- र्व्यालो यथाऽऽखुं कुलिशाक्षतत्वचम् ।

द्वार्यूर आपात्य ददार लीलया नखैर्यथाहिं गरुडो महाविषम् ॥ २९॥