Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5

Containing 59 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 1

नारद उवाच ।

पौरोहित्याय भगवान् वृतः काव्यः किलासुरैः ।

षण्डामर्कौ सुतौ तस्य दैत्यराजगृहान्तिके ॥ १॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 2

तौ राज्ञा प्रापितं बालं प्रह्लादं नयकोविदम् ।

पाठयामासतुः पाठ्यानन्यांश्चासुरबालकान् ॥ २॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 3

यत्तत्र गुरुणा प्रोक्तं शुश्रुवेऽनुपपाठ च ।

न साधु मनसा मेने स्वपरासद्ग्रहाश्रयम् ॥ ३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 4

एकदासुरराट् पुत्रमङ्कमारोप्य पाण्डव ।

पप्रच्छ कथ्यतां वत्स मन्यते साधु यद्भवान् ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 5

प्रह्लाद उवाच ।

तत्साधु मन्येऽसुरवर्य देहिनां सदा समुद्विग्नधियामसद्ग्रहात् ।

हित्वाऽऽत्मपातं गृहमन्धकूपं वनं गतो यद्धरिमाश्रयेत ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 5

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे प्रह्लादचरिते पञ्चमोऽध्यायः ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 6

नारद उवाच ।

श्रुत्वा पुत्रगिरो दैत्यः परपक्षसमाहिताः ।

जहास बुद्धिर्बालानां भिद्यते परबुद्धिभिः ॥ ६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 7

सम्यग्विधार्यतां बालो गुरुगेहे द्विजातिभिः ।

विष्णुपक्षैः प्रतिच्छन्नैर्न भिद्येतास्य धीर्यथा ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 8

गृहमानीतमाहूय प्रह्लादं दैत्ययाजकाः ।

प्रशस्य श्लक्ष्णया वाचा समपृच्छन्त सामभिः ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 9

वत्स प्रह्लाद भद्रं ते सत्यं कथय मा मृषा ।

बालानति कुतस्तुभ्यमेष बुद्धिविपर्ययः ॥ ९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 10

बुद्धिभेदः परकृत उताहो ते स्वतोऽभवत् ।

भण्यतां श्रोतुकामानां गुरूणां कुलनन्दन ॥ १०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 11

प्रह्लाद उवाच ।

स्वः परश्चेत्यसद्ग्राहः पुंसां यन्मायया कृतः ।

विमोहितधियां दृष्टस्तस्मै भगवते नमः ॥ ११॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 12

स यदानुव्रतः पुंसां पशुबुद्धिर्विभिद्यते ।

अन्य एष तथान्योऽहमिति भेदगतासती ॥ १२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 13

स एष आत्मा स्वपरेत्यबुद्धिभि- र्दुरत्ययानुक्रमणो निरूप्यते ।

मुह्यन्ति यद्वर्त्मनि वेदवादिनो ब्रह्मादयो ह्येष भिनत्ति मे मतिम् ॥ १३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 14

यथा भ्राम्यत्ययो ब्रह्मन् स्वयमाकर्षसन्निधौ ।

तथा मे भिद्यते चेतश्चक्रपाणेर्यदृच्छया ॥ १४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 15

नारद उवाच ।

एतावद्ब्राह्मणायोक्त्वा विरराम महामतिः ।

तं निर्भर्त्स्याथ कुपितः स दीनो राजसेवकः ॥ १५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 16

आनीयतामरे वेत्रमस्माकमयशस्करः ।

कुलाङ्गारस्य दुर्बुद्धेश्चतुर्थोऽस्योदितो दमः ॥ १६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 17

दैतेयचन्दनवने जातोऽयं कण्टकद्रुमः ।

यन्मूलोन्मूलपरशोर्विष्णोर्नालायितोऽर्भकः ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 18

इति तं विविधोपायैर्भीषयंस्तर्जनादिभिः ।

प्रह्लादं ग्राहयामास त्रिवर्गस्योपपादनम् ॥ १८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 19

तत एनं गुरुर्ज्ञात्वा ज्ञातज्ञेयचतुष्टयम् ।

दैत्येन्द्रं दर्शयामास मातृमृष्टमलङ्कृतम् ॥ १९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 20

पादयोः पतितं बालं प्रतिनन्द्याशिषासुरः ।

परिष्वज्य चिरं दोर्भ्यां परमामाप निर्वृतिम् ॥ २०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 21

आरोप्याङ्कमवघ्राय मूर्धन्यश्रुकलाम्बुभिः ।

आसिञ्चन् विकसद्वक्त्रमिदमाह युधिष्ठिर ॥ २१॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 22

हिरण्यकशिपुरुवाच ।

प्रह्लादानूच्यतां तात स्वधीतं किञ्चिदुत्तमम् ।

कालेनैतावताऽऽयुष्मन् यदशिक्षद्गुरोर्भवान् ॥ २२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 23

प्रह्लाद उवाच ।

श्रवणं कीर्तनं विष्णोः स्मरणं पादसेवनम् ।

अर्चनं वन्दनं दास्यं सख्यमात्मनिवेदनम् ॥ २३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 24

इति पुंसार्पिता विष्णौ भक्तिश्चेन्नवलक्षणा ।

क्रियेत भगवत्यद्धा तन्मन्येऽधीतमुत्तमम् ॥ २४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 25

निशम्यैतत्सुतवचो हिरण्यकशिपुस्तदा ।

गुरुपुत्रमुवाचेदं रुषा प्रस्फुरिताधरः ॥ २५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 26

ब्रह्मबन्धो किमेतत्ते विपक्षं श्रयतासता ।

असारं ग्राहितो बालो मामनादृत्य दुर्मते ॥ २६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 27

सन्ति ह्यसाधवो लोके दुर्मैत्राश्छद्मवेषिणः ।

तेषामुदेत्यघं काले रोगः पातकिनामिव ॥ २७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 28

गुरुपुत्र उवाच ।

न मत्प्रणीतं न परप्रणीतं सुतो वदत्येष तवेन्द्रशत्रो ।

नैसर्गिकीयं मतिरस्य राजन् नियच्छ मन्युं कददाः स्म मा नः ॥ २८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 5, Verse 29

नारद उवाच ।

गुरुणैवं प्रतिप्रोक्तो भूय आहासुरः सुतम् ।

न चेद्गुरुमुखीयं ते कुतोऽभद्रासती मतिः ॥ २९॥