Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4

Containing 48 sacred Sanskrit shlokas with multi-author commentaries and translations.

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 1

नारद उवाच ।

एवं वृतः शतधृतिर्हिरण्यकशिपोरथ ।

प्रादात्तत्तपसा प्रीतो वरांस्तस्य सुदुर्लभान् ॥ १॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 2

ब्रह्मोवाच ।

तातेमे दुर्लभाः पुंसां यान् वृणीषे वरान् मम ।

तथापि वितराम्यङ्ग वरान् यदपि दुर्लभान् ॥ २॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 3

ततो जगाम भगवानमोघानुग्रहो विभुः ।

पूजितोऽसुरवर्येण स्तूयमानः प्रजेश्वरैः ॥ ३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 4

एवं लब्धवरो दैत्यो बिभ्रद्धेममयं वपुः ।

भगवत्यकरोद्द्वेषं भ्रातुर्वधमनुस्मरन् ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 4

इति श्रीमद्भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां सप्तमस्कन्धे प्रह्लादचरिते चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 5

स विजित्य दिशः सर्वा लोकांश्च त्रीन् महासुरः ।

देवासुरमनुष्येन्द्रान् गन्धर्वगरुडोरगान् ॥ ५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 6

सिद्धचारणविद्याध्रानृषीन् पितृपतीन् मनून् ।

यक्षरक्षःपिशाचेशान् प्रेतभूतपतीनथ ॥ ६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 7

सर्वसत्त्वपतीन् जित्वा वशमानीय विश्वजित् ।

जहार लोकपालानां स्थानानि सह तेजसा ॥ ७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 8

देवोद्यानश्रिया जुष्टमध्यास्ते स्म त्रिविष्टपम् ।

महेन्द्रभवनं साक्षान्निर्मितं विश्वकर्मणा ।

त्रैलोक्यलक्ष्म्यायतनमध्युवासाखिलर्द्धिमत् ॥ ८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 9

यत्र विद्रुमसोपाना महामारकता भुवः ।

यत्र स्फाटिककुड्यानि वैदूर्यस्तम्भपङ्क्तयः ॥ ९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 10

यत्र चित्रवितानानि पद्मरागासनानि च ।

पयःफेननिभाः शय्या मुक्तादामपरिच्छदाः ॥ १०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 11

कूजद्भिर्नूपुरैर्देव्यः शब्दयन्त्य इतस्ततः ।

रत्नस्थलीषु पश्यन्ति सुदतीः सुन्दरं मुखम् ॥ ११॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 12

तस्मिन् महेन्द्रभवने महाबलो महामना निर्जितलोक एकराट् ।

रेमेऽभिवन्द्याङ्घ्रियुगः सुरादिभिः प्रतापितैरूर्जितचण्डशासनः ॥ १२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 13

तमङ्ग मत्तं मधुनोरुगन्धिना विवृत्तताम्राक्षमशेषधिष्ण्यपाः ।

उपासतोपायनपाणिभिर्विना त्रिभिस्तपोयोगबलौजसां पदम् ॥ १३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 14

जगुर्महेन्द्रासनमोजसा स्थितं विश्वावसुस्तुम्बुरुरस्मदादयः ।

गन्धर्वसिद्धा ऋषयोऽस्तुवन् मुहु- र्विद्याधराश्चाप्सरसश्च पाण्डव ॥ १४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 15

स एव वर्णाश्रमिभिः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।

इज्यमानो हविर्भागानग्रहीत्स्वेन तेजसा ॥ १५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 16

अकृष्टपच्या तस्यासीत्सप्तद्वीपवती मही ।

तथा कामदुघा द्यौस्तु नानाश्चर्यपदं नभः ॥ १६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 17

रत्नाकराश्च रत्नौघांस्तत्पत्न्यश्चोहुरूर्मिभिः ।

क्षारसीधुघृतक्षौद्रदधिक्षीरामृतोदकाः ॥ १७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 18

शैला द्रोणीभिराक्रीडं सर्वर्तुषु गुणान् द्रुमाः ।

दधार लोकपालानामेक एव पृथग्गुणान् ॥ १८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 19

स इत्थं निर्जितककुबेकराड् विषयान् प्रियान् ।

यथोपजोषं भुञ्जानो नातृप्यदजितेन्द्रियः ॥ १९॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 20

एवमैश्वर्यमत्तस्य दृप्तस्योच्छास्त्रवर्तिनः ।

कालो महान् व्यतीयाय ब्रह्मशापमुपेयुषः ॥ २०॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 21

तस्योग्रदण्डसंविग्नाः सर्वे लोकाः सपालकाः ।

अन्यत्रालब्धशरणाः शरणं ययुरच्युतम् ॥ २१॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 22

तस्यै नमोऽस्तु काष्ठायै यत्रात्मा हरिरीश्वरः ।

यद्गत्वा न निवर्तन्ते शान्ताः सन्न्यासिनोऽमलाः ॥ २२॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 23

इति ते संयतात्मानः समाहितधियोऽमलाः ।

उपतस्थुर्हृषीकेशं विनिद्रा वायुभोजनाः ॥ २३॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 24

तेषामाविरभूद्वाणी अरूपा मेघनिःस्वना ।

सन्नादयन्ती ककुभः साधूनामभयङ्करी ॥ २४॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 25

मा भैष्ट विबुधश्रेष्ठाः सर्वेषां भद्रमस्तु वः ।

मद्दर्शनं हि भूतानां सर्वश्रेयोपपत्तये ॥ २५॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 26

ज्ञातमेतस्य दौरात्म्यं दैतेयापसदस्य च ।

तस्य शान्तिं करिष्यामि कालं तावत्प्रतीक्षत ॥ २६॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 27

यदा देवेषु वेदेषु गोषु विप्रेषु साधुषु ।

धर्मे मयि च विद्वेषः स वा आशु विनश्यति ॥ २७॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 28

निर्वैराय प्रशान्ताय स्वसुताय महात्मने ।

प्रह्लादाय यदा द्रुह्येद्धनिष्येऽपि वरोर्जितम् ॥ २८॥

Bhagavata Purana

स्कन्ध ७, अध्याय 4, Verse 29

नारद उवाच ।

इत्युक्ता लोकगुरुणा तं प्रणम्य दिवौकसः ।

न्यवर्तन्त गतोद्वेगा मेनिरे चासुरं हतम् ॥ २९॥