अथ चतुर्थोऽध्यायः (Freedom from Illusion)

ध्यानानि मन्त्राणि कथं भवन्ति समासमं चैव शिवार्चनं च ॥१॥

न केवलं योगवियोगमुक्तः स वै विमुक्तो गगनोपमोऽहम् ॥२॥

एवं विकल्पो मम नैव जातः स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥३॥

अन्तर्विभन्नं न हि मे विभाति स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥४॥

निर्बोधबोधं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥५॥

युक्तं त्वयुक्तं न च मे विभाति स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥६॥

हिताहितं चापि कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥७॥

संवित्स्वरूपं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥८॥

अशून्यशून्यं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥९॥

अचिन्त्यचिन्त्यं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१०॥

गतागतं तात कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥११॥

रागो विरागश्च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१२॥

समासमं मित्र कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१३॥

जयाजयौ मित्र कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१४॥

बलाबलं मित्र कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१५॥

अशुद्धशुद्धं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१६॥

अतुर्यतुर्यं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१७॥

सन्ध्यादिकं कर्म कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१८॥

योगं वियोगं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥१९॥

तर्कं वितर्कं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥२०॥

स्नेहं विमोहं च कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥२१॥

सन्ध्यादिकं कर्म कथं वदामि स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥२२॥

असंशयं विद्धि निरञ्जनं मां स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥२३॥

त्यागामृतं तात पिबन्ति धीराः स्वरूपनिर्वाणमनामयोऽहम् ॥२४॥

समरसमग्नो भावितपूतः प्रलपति तत्त्वं परमवधूतः ॥२५॥

इति चतुर्थोऽध्यायः ॥४॥